มู่เฟิงหัวลูบหัวมังกรดำน้อยเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงเบาว่า "ไม่หรอก เจ้าไม่ได้พูดผิดอะไรเลย ตรงกันข้าม เจ้าพูดถูกมาก"
มู่เฟิงหัวกับมู่หานเฟิงมองหน้ากันครู่หนึ่ง แววตาของทั้งคู่ต่างก็มีความหนักอึ้ง
เมื่อก่อนพวกนางจะไม่นึกไปทางนี้
แต่พอรู้ว่ามารดาเป็นชาวชั้นสวรรค์ ก็เป็นธรรมดาที่จะนึกถึงสิ่งบางอย่างขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ
ถ้ามีผู้ใดย้อนมาจากชั้นสวรรค์ได้ แล้วมารจากชั้นสวรรค์จะมาไม่ได้อย่างไร?
มู่เฟิงหัวหันไปมองแผ่นน้ำอีกครั้ง คิ้วขมวดเล็กน้อย "ไม่เหลือผู้รอดชีวิตเลยจริงหรือ?"
มังกรดำน้อยรับอาสาทันที "ข้าไปหาเพิ่มอีก เมื่อครู่ข้าเคยปะทะกับพวกมัน ข้ารู้ว่ามีทั้งหมดกี่ตน และยังจำใบหน้าของมันได้หมด"
พูดจบมังกรดำน้อยก็สายตัวหายไปในน้ำ
มู่หานเฟิงก็ว่า "งั้นข้าก็ไปหาเพิ่ม"
ว่าแล้วก็หันตัวออกไปค้นหาผู้รอดชีวิตเช่นกัน
เมื่อมังกรดำน้อยกับมู่หานเฟิงออกไปค้นหาแล้ว มู่เฟิงหัวก็ตั้งใจค้นแถว ๆ นั้นว่าจะมีร่องรอยอื่นอีกหรือไม่ เผ่ามารที่ล้อมโจมตีมังกรดำน้อยเมื่อครู่มีเพียงเจ็ดแปดตนเท่านั้น เผ่ามารที่เคลื่อนไหวอยู่ในท้องทะเลย่อมไม่ใช่แค่พวกมันแน่นอน
ระหว่างที่มู่เฟิงหัวกำลังค้นหา ก็รับรู้ได้ว่ามีผู้ใดกำลังเคลื่อนเข้ามาทางนี้ นางเฝ้าระวังหันศีรษะไปทางนั้น แล้วก็เห็นคว่างเซี่ยงหยางนำพวกพ้องกำลังรีบมุ่งมา
"ปรมาจารย์มู่" คว่างเซี่ยงหยางทักทายมู่เฟิงหัวด้วยน้ำเสียงสุภาพอ่อนโยน
ฝีมือวิชาแพทย์และชื่อเสียงของมู่เฟิงหัวในโลกผู้ฝึกฝนเซียน ย่อมรับคำว่าปรมาจารย์มู่มานานแล้ว
"ท่านผู้อาวุโสคว่าง" มู่เฟิงหัวมือไม่ตบคนยิ้มแย้ม คว่างเซี่ยงหยางสุภาพกับนางเช่นไร นางก็สุภาพตอบรับเช่นนั้น
คว่างเซี่ยงหยางกวาดสายตามองรอบ ๆ แล้วว่า "การต่อสู้จบแล้วหรือ? พบร่องรอยอะไรหรือไม่?"
มู่เฟิงหัวส่ายหน้า "ยังไม่พบ น้องชายข้าลงมือหนักไปหน่อย ยังไม่รู้ว่าจะมีผู้รอดชีวิตหรือเปล่า ตอนนี้กำลังค้นหากันอยู่ ส่วนข้าก็กำลังดูรอบ ๆ ว่าจะมีร่องรอยอื่นอีกไหม"
คว่างเซี่ยงหยางพยักหน้าเบา ๆ "ท่านลำบากแล้ว มีอะไรให้พวกเราช่วยเหลือหรือไม่?"
มู่เฟิงหัวส่ายหน้า "ไม่มี"