ขณะที่ซ่งซือหยวนและพวกรวมสามคนกำลังระมัดระวังเก็บผลไม้สั้นชีวิตอยู่บนหน้าผาชัน ยอดเขาก็บังเกิดเสียงตะโกนดังกึกก้องว่า "หยุดให้หมดทุกคน!"
ซ่งซือหยวนและพวกเงยหน้าขึ้นมอง เห็นบนยอดเขามีผู้หนึ่งควบกระบี่พุ่งลงมา ก่อนที่พวกเขาจะทันตั้งตัว ผู้ที่บินลงมาก็ฟาดฝ่ามือหนึ่งประคองเข้าที่อกของซ่งซือหยวน
ฝีมือของอีกฝ่ายรวดเร็วเหลือเกิน และฝ่ามือนี้หนักหน่วงด้วยพลังมหาศาล ซ่งซือหยวนไม่อาจต้านทานได้เลย จึงโดนฝ่ามือนี้เต็ม ๆ
ซ่งซือหยวนพ่นเลือดออกมาเป็นหยดใหญ่ ร่างทั้งร่างเหมือนว่าวขาดสาย ร่วงลงจากหน้าผาชัน
จางปินกับหลี่อวี้เห็นเช่นนั้น ใจหายวูบ ตะโกนเรียกเสียงดัง "สหายธรรมซ่ง!"
ท่าทีของทั้งสองก็รวดเร็วไม่แพ้กัน รีบควบกระบี่บินตามซ่งซือหยวนไป ยื่นมือทั้งสองคู่รับร่างของเขาไว้กลางอากาศ
ซ่งซือหยวนยังมีเลือดซึมที่มุมปาก ใบหน้าซีดขาว ลมหายใจเบาหวิว เห็นได้ชัดว่าฝีมือของอีกฝ่ายเหนือกว่าพวกเขามาก และการออกมือครั้งนี้มุ่งหมายจะเอาชีวิตซ่งซือหยวนเสียแล้ว
จางปินกับหลี่อวี้รีบพาซ่งซือหยวนลงจอดกลางหุบเขา จางปินซึ่งตาไวมือไวหยิบแจกันเคลือบที่มู่เฟิงหัวให้ไว้ออกมา เทโอสถออกหนึ่งเม็ด อัดเข้าปากซ่งซือหยวน
โอสถละลายทันทีที่เข้าปาก จางปินบีบปากซ่งซือหยวนช่วยให้กลืนลงไป
หลังซ่งซือหยวนกลืนโอสถลงไป ฤทธิ์ออกอาการทันที ลมหายใจที่เบาหวิวเริ่มสม่ำเสมอ ใบหน้าไม่ซีดขาวเหมือนแต่ก่อน
จางปินกับหลี่อวี้เห็นดังนั้น จึงวางใจได้เพียงเล็กน้อย จากนั้นทั้งสองมองไปยังผู้ที่ลอบโจมตีซ่งซือหยวนด้วยความแค้นเคือง
เมื่อเห็นชัดว่าผู้ลอบโจมตีเป็นใคร ใจของทั้งสองก็ตกฮวบ
ผู้ลอบโจมตีนั้นสวมชุดคลุมยาวสีเขียวเข้ม สวมมงกุฎหยกสีเขียวเข้ม แม้แต่ด้ามและพู่กระบี่ที่เอวก็เป็นสีเขียวเข้ม มีเพียงรองเท้าบู๊ตคู่หนึ่งเท่านั้นที่เป็นสีดำ การแต่งกายโทนสีเช่นนี้ มีเพียงพวกสำนักเสินอู่เท่านั้น และเมื่อดูจากแผ่นหยกแสดงฐานะที่เอวของผู้บำเพ็ญนี้ ก็รู้ได้ว่าอีกฝ่ายมีฐานะในสำนักเสินอู่ไม่ต่ำ