ในเมืองเล็กแห่งนี้มีร้านค้าไม่น้อย และยังมีสถานที่หนึ่งที่ผู้บำเพ็ญพากันมาวางแผงขายของด้วยตนเอง
มู่เฟิงหัวได้พบสิ่งที่นางต้องการจากที่วางแผงของเหล่าผู้บำเพ็ญนั่นเอง
นั่นก็คือสมุนไพรชนิดหนึ่งที่จำเป็นในการกลั่นยาเปลี่ยนเพศ สมุนไพรชนิดนี้ นางไม่เคยพบในโลกล่างจริง ๆ
สถานที่วางแผงของผู้บำเพ็ญอยู่ในตรอกหนึ่ง
ตรอกนี้สองข้างเป็นบ้านหิน การวางแผงในตรอกนี้จึงไม่ต้องโดนแสงแดดส่องตรง เหล่าผู้บำเพ็ญพิงกำแพงมุมตรอก วางของที่จะขายไว้ด้านหน้า บ้างก็ตั้งโต๊ะเล็ก ๆ บ้างก็ปูเสื่อแล้ววางของลงบนเสื่อ
ตรอกนี้ไม่ถือว่ายาว มองเห็นสุดทางในสายตาเดียว แต่ก็ค่อนข้างกว้าง พอเหล่าผู้บำเพ็ญวางแผงเรียงตามกำแพงฝั่งหนึ่งแล้ว ตรอกยังพอมีที่ให้คนสามคนเดินเคียงคู่กันได้
มู่เฟิงหัวเดินดูไปทีละแผงอย่างแปลกใจ ของบนแผงเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นแร่ สมุนไพร และสัตว์อสูร ทั้งที่ยังมีชีวิตและที่ตายแล้วก็มี
มู่เฟิงหัวพบเครื่องเถาที่ยาเปลี่ยนเพศต้องการตั้งแต่แผงที่สอง
เจ้าของแผงที่สองนั่งอย่างเกียจคร้านอยู่บนพื้น พิงกำแพงมุมตรอก บนเสื่อด้านหน้าวางสมุนไพรกระจัดกระจายไปตามยถากรรม สมุนไพรเหล่านี้ไม่ได้ถูกบรรจุลงกล่องหยกที่คงฤทธิ์ยาไว้ แต่ถูกวางออกมาข้างนอกตรง ๆ ดูไปแล้วเหี่ยวแห้งซอมซ่อไปหมด
สินค้าหลักของเจ้าของแผงมิใช่สมุนไพรเหล่านี้ หากแต่เป็นสัตว์อสูรที่ขังอยู่ในกรงข้าง ๆ เขา
สัตว์อสูรตัวนั้นยาวประมาณแขนทารก ตัวขาวสนิททั้งตัว รูปร่างคล้ายลูกหมีเล็ก ๆ ท้องกลมป่อง ตาคู่กลมโตดำสนิท นั่งอยู่ในกรงอย่างน่ารักน่าเอ็นดู แหงนตากวาดมองภายนอกอย่างแปลกใจ มันใช้กรงเล็บเกากรง เจ้าของแผงจึงส่งเนื้อแห้งหนึ่งชิ้นผ่านกรงให้
เจ้าของแผงเห็นมู่เฟิงหัวย่อตัวลงดูท่าทางของมัน จึงเอ่ยขึ้นอย่างเกียจคร้านว่า "จะซื้อลูกหมีป่าเสวียนโม่ไหม ตัวนี้เป็นพันธุ์กลายพันธุ์ ขนสีขาวหายาก ถ้าจะซื้อข้าลดราคาให้"
มู่เฟิงหัวถาม "ราคาเท่าไร"
พอเจ้าของแผงได้ยินก็นั่งตัวตรงขึ้นทันที มีหวัง!
เจ้าของแผงลังเลอยู่ชั่วครู่ แล้วเสนอราคาออกมาอย่างทดลอง "สองพันศิลาวิญญาณ!"
เจ้าของแผงรายอื่นที่ได้ยินราคานี้ต่างเบิกตาโพลง
ดำขนาดนี้เชียวรึ?! ความรู้สึกผิดของเขามันไม่ปวดหรือไร?