อู๋อิงสุ่ยมองมิ่วเซียงเฟยหนึ่งตา แล้วเอ่ยช้า ๆ ว่า "บางเรื่อง ณ บัดนี้ ข้ายังบอกเจ้าไม่ได้ เพราะข้ายังไม่แน่ใจว่าเจ้ากับจีเหวินหลินนั้นภักดีต่อจอมมาร หรือภักดีต่อท่านผู้นั้น"
"ทั้งสองอย่างนั้นต่างกันตรงไหน?" มิ่วเซียงเฟยขมวดคิ้วมองอู๋อิงสุ่ย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความงุนงง
"ย่อมต่างกันแน่นอน" อู๋อิงสุ่ยยังคงเอ่ยช้า ๆ เช่นเดิม
คิ้วของมิ่วเซียงเฟยขมวดมั่นขึ้นอีก
"ต่างกันอย่างไร?" มิ่วเซียงเฟยงงงวยยิ่งกว่าเดิม เอ่ยถามต่อ
อู๋อิงสุ่ยจ้องมองมิ่วเซียงเฟย พูดทีละคำว่า "หากภักดีต่อจอมมาร พวกเจ้าย่อมมุ่งรวมสามภพให้เป็นหนึ่งเดียว ก่อร่างสร้างความเป็นใหญ่ ให้ตนเองได้สถาปนาอยู่ในตำแหน่งสูงส่ง แต่หากภักดีต่อท่าน ก็คือยึดเอาความประสงค์ของท่านเป็นหลัก ไม่ว่าท่านจะประสงค์สิ่งใด ย่อมตามโดยไม่ต้องมีเงื่อนไข"
อู๋อิงสุ่ยมองอาการอึ้งงันของมิ่วเซียงเฟย แล้วถามต่อทีละคำว่า "ฉะนั้น มิ่วเซียงเฟย เจ้าภักดีต่อผู้ใด?"
มิ่วเซียงเฟยอึ้งอยู่ครู่ใหญ่ ดวงตาแทบมัวหมอง ช้านานกว่าจะได้สติ แววตาของนางค่อย ๆ แน่วแน่ขึ้น นางมองอู๋อิงสุ่ย แล้วกลับเอ่ยถามแทนว่า "ฉะนั้น ท่านอู๋อิงสุ่ย แล้วท่านล่ะ? ท่านภักดีต่อผู้ใด? ต่อจอมมาร หรือต่อท่าน?"
ขากรรไกรของอู๋อิงสุ่ยลั่นกร๊วกกร๊วก ที่จริงเขาอยากหัวเราะ แต่ร่างนี้ไม่อาจแสดงสีหน้ายิ้มออกมาได้ เขาทำได้เพียงขยับปากลั่นกร๊วก ๆ แล้วเอ่ยทีละคำว่า "ข้าย่อมภักดีต่อท่าน ไม่ว่าท่านจะประสงค์สิ่งใด ข้าย่อมติดตาม ครั้งอดีตท่านมุ่งรวมสามภพ ข้าได้ทุ่มเททั้งหมดที่มีเพื่อช่วยท่านบรรลุความปรารถนานั้น บัดนี้ หากท่านแม้ปรารถนาจะทำลายแดนมารลง ข้าก็ยังจะติดตาม ทุ่มเททุกสิ่งของข้าเพื่อช่วยท่านบรรลุความประสงค์นั้น"