วันรุ่งขึ้น มู่เฟิงหัวและหลิงเจ้าหมิงพูดคุยถึงสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินที่ต้องใช้เพื่อปรับปรุงผนึกประสานให้สมบูรณ์ ได้แก่ บัวทมิฬเก้าโยว, หลิงเซียนเย็นเยียบ, ไข่มุกนทีแห่งบูรพา, เมล็ดบัวชิงเหลียนเสวียนหวง...
สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินแต่ละอย่างล้วนมีค่าราวเมือง หายากยิ่ง
มู่เฟิงหัวเอ่ยชื่อสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินออกมาถึงแปดอย่าง สีหน้าของหลิงเจ้าหมิงก็เปลี่ยนไปทีละขั้น
พอบอกครบ มู่เฟิงหัวปลอบว่า "ท่านเจ้าสำนักหลิง วัตถุดิบเหล่านี้ล้วนหายากและล้ำค่า เกรงว่าคงรวบรวมได้ไม่ครบในเร็ววัน ไม่เป็นไร รอให้ท่านรวบรวมวัตถุดิบเหล่านี้ได้ครบ ข้าจะมาปรับปรุงผนึกในร่างของพี่ศิษย์หลิงให้สมบูรณ์"
ทว่าหลิงเจ้าหมิงกลับโบกมือด้วยสีหน้าประหลาด แล้วหยิบถุงเก็บของอันงดงามออกมา
บนถุงเก็บของนั้นมีลายปักดอกเหมยแดงสด ดอกเหมยแดงนั้นงามหยาดเยิ้ม ดูสมจริงราวกับมีชีวิต
เห็นได้ชัดเจนว่านี่คือถุงเก็บของของผู้บำเพ็ญหญิง
มู่เฟิงหัวเดาว่าเจ้าของเดิมของถุงเก็บของนี้คงเป็นมารดาของหลิงมั่วเยวียน
จากนั้นมู่เฟิงหัวก็เห็นหลิงเจ้าหมิงเริ่มหยิบของออกจากถุงเก็บของ
บัวทมิฬเก้าโยว, หลิงเซียนเย็นเยียบ, ไข่มุกนทีแห่งบูรพา, เมล็ดบัวสีทองอร่าม...
หยิบออกมาทีละอย่างตามลำดับที่มู่เฟิงหัวบอก
มู่เฟิงหัวมองสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินกองนี้บนโต๊ะ สูดลมหายใจเย็น
นี่ นี่... รวยเกินไปแล้วหรือเปล่า?
มารดาของหลิงมั่วเยวียนเป็นใครกันแน่?
สมบัติล้ำค่าจากฟ้าดินเหล่านี้ล้วนถูกเก็บในกล่องหยกใส มู่เฟิงหัวจึงมองเห็นของในกล่องได้ทันที