มู่หานเฟิงได้ยินถ้อยคำของอ๋องมารเสวี่ยซื่อแต่กลับไม่ตอบโต้ หันไปมองมู่เฟิงหัวแทน
มู่เฟิงหัวเงียบไปชั่วครู่ จึงเอ่ยขึ้นเสียงแผ่วเบา "เจ้าไม่ใช่คู่มือของอ๋องมารว่านฮว่า ไปเพียงลำพังก็เท่ากับไปส่งหัวให้เขา"
อ๋องมารเสวี่ยซื่อ: "..." แม้ถ้อยคำนั้นจะเป็นความจริง แต่การพูดออกมาในยามนี้ย่อมชวนให้อัดอั้นใจ และแทบดับไฟในอกของเขาลงทั้งหมด
มู่เฟิงหัวพูดต่ออย่างไม่หยุดพัก "แต่ถึงลำพังจะไม่ใช่คู่ปรับ หากพวกเจ้าร่วมกันล้อมตีเข้า คงเป็นผลก็เป็นได้"
มิ่วเซียงเฟยถามว่า "ใช้ค่ายกลป้องกันเมืองสังหารอ๋องมารว่านฮว่าไม่ได้หรือ?"
มู่เฟิงหัวส่ายหน้า "ค่ายกลป้องกันเมืองสังหารได้เฉพาะฝ่ายที่มีพลังต่ำกว่านายพลมารลงมาเท่านั้น และยัง..."
มู่เฟิงหัวเอ่ยต่ออีกอย่างรื่นๆ "เจ้ารู้หรือไม่ว่าค่ายกลที่เราใช้เมื่อครู่นี้กินศิลามารไปเท่าไร"