ทางเข้าอุโมงค์อยู่ใกล้แค่เอื้อม
มู่เฟิงหัวกำลังจะเพิ่มความเร็ว แต่แล้วก็——
เสียงระเบิดแหลมสูงดังกึกก้องมาแต่ไกล
นั่นไม่ใช่เสียงลม ไม่ใช่เสียงคำรามของเผ่าปีศาจ หากแต่เป็นเสียงระเบิดจากการปะทะกันของพลังวิญญาณ
ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าจับตาพุ่งระเบิดออกจากทิศทางของทางเข้าอุโมงค์ ส่องประกายฟ้าราตรีทั้งม่านให้สว่างจ้าดั่งกลางวัน
"ข้างหน้ามีเรื่อง!" มู่หานเฟิงขมวดคิ้ว กล่าวเสียงต่ำ
มู่เฟิงหัวก็ขมวดคิ้วตาม เบิกตาแคบเล็กน้อย จ้องมองไปข้างหน้า
ณ บัดนี้ มีเงาร่างแต่งชุดเกราะดำราวสิบกว่านายกำลังบินพุ่งออกมาจากทิศทางของทางเข้าอุโมงค์
ร่างของพวกมันสูงใหญ่กว่ามนุษย์ ผิวกายคล้ำครั้นครำ แววตาเปล่งประกายแดงมืด——คือเผ่ามาร
ในบรรดาเผ่ามารสิบกว่านายนี้ บางนายได้รับบาดเจ็บ ร่างกายเลือดนอง เพื่อนพ้องพากันพยุงบินหนีตาลปัตร
และเบื้องหลังพวกมัน ผู้ติดตามไล่ล่าไม่ปล่อยวางคือทหารรักษาการเผ่าปีศาจเกราะเบาสีเงินราวเจ็ดแปดนาย
ความเร็วของทหารรักษาการเผ่าปีศาจเร็วกว่าเผ่ามารหลายเท่า โดยเฉพาะทหารรักษาการนำหน้าหลายนาย หลังของพวกเขามีปีกคู่หนึ่ง บินเร็วกว่าทหารรักษาการนายอื่นยิ่งกว่า
หัวหน้าคือชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่า ถือหอกยาวสีเงินหนึ่งที่ ยอดหอกยังหยดเลือดเปียกประปราย
เผ่ามารเหล่านั้นไม่ฝักใฝ่รบ มีเพียงบินหนีไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ณ ขณะนี้เผ่ามารที่บาดเจ็บถูกพาบินอยู่นั้น ถูกเพื่อนพ้องขว้างทิ้งไปข้างหลัง ปาเข้าใส่ทหารรักษาการเผ่าปีศาจที่ไล่ฆ่าพวกตน
เผ่ามารที่บาดเจ็บถูกขว้างออกมา ดวงตาเปี่ยมด้วยความสยองและสิ้นหวัง
แค่วินาทีถัดมา หัวหน้าเผ่ามารก็ผนึกมือขึ้นอย่างกะทันหัน ปลายนิ้วขีดวงโค้งแสงมืดมัวออกมาสายหนึ่ง ชั่วขณะนั้น ร่างของผู้บาดเจ็บที่ถูกขว้างออกมาทุกนายพองขยายโดยฉับพลัน เบื้องใต้ผิวหนังดูเหมือนมีพลังบ้าคลั่งเดือดทะยาน จากนั้นพร้อมเพรียงกันแตกกระจายในเสียงระเบิดสะเทือนฟ้า!
กลุ่มเปลวมารดำแดงพุ่งทะยานขึ้นฟ้า กลายเป็นคลื่นกระแทกดุร้ายกวาดซัดไปรอบทิศ เสียงระเบิดรุนแรงดังกึกก้อง อากาศถูกฉีกขาดจนเกิดเสียงหวีดแหลม