ปรมาจารย์หูลูบเคราสีขาวของตนแล้วกล่าวช้า ๆ ว่า "ไม่กี่วันก่อน เจ้าสำนักชิงเสียจงมาขอความช่วยเหลือ แจ้งว่าสัตว์ร้ายที่ถูกผนึกไว้ในสำนักของเขาหนีออกไปได้ หวังให้ข้าส่งคนไปช่วย เมื่อพวกเจ้ามาแล้ว คราวนี้ก็ไปดูด้วยกันเถิด"
มู่เฟิงหัวมองเครายาวสีขาวนวลที่คางของปรมาจารย์หูพลางอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าถักเครานี้ให้เป็นเปียคงจะนุ่มมือมากใช่ไหมนะ เคราที่รักษาได้ดีถึงเพียงนี้ คงต้องใช้เงินไปไม่น้อยเลยกระมัง
ปรมาจารย์หูยิ้มบาง ๆ กล่าวว่า "ข้าจะให้ฉินเล่อหยางพี่ชายของฉินเจิ้งหยางไปกับพวกเจ้า ฉินเล่อหยางเป็นองครักษ์ของข้า ฝีมือล้ำลึก เขาจะปกป้องพวกเจ้า"
ปรมาจารย์หูย่อมรู้ดีว่าฝาแฝดสกุลมู่มีผู้คุ้มครองสองคน คนหนึ่งอยู่เปิดเผยอีกคนหนึ่งซ่อนเร้น
ผู้คุ้มครองที่อยู่เปิดเผยคืออันปั๋ว ซึ่งคราวนี้ก็แอบตามมู่เทียนเย่และคณะมาเช่นกัน ทว่าไม่ได้เข้ายังหุบผาม้วนมังกร หากแต่ลอบติดตามคุ้มครองอยู่ภายนอก
แม้จะมีผู้คุ้มครองถึงสองคนแล้ว แต่ครั้งนี้เป็นเขาเองที่ให้ฝาแฝดออกไปฝึกฝน จึงต้องคิดให้รอบคอบ โดยให้ความปลอดภัยของเด็กทั้งสองเป็นที่ตั้ง
มู่เฟิงหัวกล่าวขอบคุณ "ขอบพระคุณท่านอาจารย์ปู่ที่ทรงคิดเผื่ออย่างรอบคอบ"
มู่หานเฟิงทวนคำนี้อีกครั้ง แล้วร้องเอ๊ะ ก่อนจะปล่อยเจ้าดำใหญ่ออกจากถุงสัตว์เลี้ยงวิญญาณ
เพราะเจ้าดำใหญ่ส่งเสียงร้องโวยวายในถุงสัตว์เลี้ยงวิญญาณอย่างแรง มันอยากออกมา
ทันทีที่ออกมา เจ้าดำใหญ่ก็ร้องเอ๋ง ๆ ว่า "ข้าได้กลิ่นศิลาพรหมเพลิงวิญญาณแล้ว หอมจริง ๆ หอมจริง ๆ ท่านพี่ รีบออกมาเร็วเข้า!"
ชั่วอึดใจ มู่เฟิงหัวก็สัมผัสได้ถึงความกระสับกระส่ายของเหยียนจิ้น จึงปล่อยเหยียนจิ้นออกมาด้วยเช่นกัน