สิ่งที่ปรากฏตรงหน้ามู่เฟิงหัวและพวกคือทะเลทรายอันไร้ที่สิ้นสุด ไอร้อนระอุพัดปะทะใบหน้า ชั่วพริบตาก็ทำให้รู้สึกร้อนผ่าวอย่างยิ่ง
"แดนลับเฉียนหยวน แต่ก่อนไม่มีทะเลทรายใช่ไหม?" มู่หงอวี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย
"ไม่มี" เผยจิ่นอวี๋ตอบยืนยัน
ดังนั้น ทะเลทรายตรงหน้านี้ก็คือหนึ่งในความเปลี่ยนแปลงของแดนลับเฉียนหยวนในครั้งนี้
"เอ๋อ——!!!"
ขณะที่มู่เฟิงหัวกำลังครุ่นคิด เจ้าดำใหญ่ที่เดินนำอยู่ข้างหน้าก็ส่งเสียงร้องโหยหวน
มู่เฟิงหัวก้มมอง ก็เห็นงูหลากสีตัวหนึ่งไม่รู้โผล่ออกมาจากทรายตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วงับเจ้าดำใหญ่เข้าให้
เจ้าดำใหญ่กระพือปีก ร้องโหยหวนพลางสะบัดขาอย่างบ้าคลั่ง อยากสะบัดงูที่เกาะขาอยู่ตัวนั้นให้หลุด
มู่เฟิงหัวเห็นดังนั้นก็ก้าวไปคว้าต้นคอเจ้าดำใหญ่ไว้ ป้องกันไม่ให้มันดิ้น จากนั้นก็ดึงงูตัวนั้นออกจากขาเจ้าดำใหญ่ด้วยสีหน้าปกติ
เสียงร้องโหยหวนของเจ้าดำใหญ่หยุดกึก แล้วมันก็หันหัวมามองมู่เฟิงหัว ถามว่า "งูตัวนี้มีพิษไหม?"
พูดจบ คอของเจ้าดำใหญ่ก็ตกพับ หมดสติไป
มู่เฟิงหัวไร้สีหน้า พูดว่า "มีพิษ"
มู่หงอวี่: "..." ตลกร้ายแปลกๆ อยากหัวเราะแต่ตอนนี้ขำไม่เหมาะ
มู่หานเฟิงชำเลืองมองเจ้าดำใหญ่แวบหนึ่ง ไม่พูดอะไร ในแววตาไร้ความกังวล มีพี่สาวอยู่ แค่พิษเล็กน้อยของเจ้าดำใหญ่ไม่ใช่ปัญหา
มู่หานเฟิงมองไปกลางทะเลทราย สายตาดียิ่ง มองเห็นพืชมีหนามสีเขียวในระยะไกล บนพืชชนิดนั้นยังมีผลไม้สีแดงฉานชวนน้ำลายสอ
"ผลไม้นั่นกินได้ไหม?" มู่หานเฟิงถามขึ้นทันที
เผยจิ่นอวี๋ก็เห็นพืชพวกนั้นเช่นกัน กล่าวว่า "กินได้ มันเรียกว่าผลเนี่ยนชื่อ ผลจากต้นเนี่ยนชื่อ แต่ว่า..."
เผยจิ่นอวี๋พูดถึงตรงนี้แล้วขมวดคิ้วน้อยๆ
"แต่อะไร? ผลไม้ไม่อร่อย?" มู่หงอวี่ต่อประโยค