ผู้ดูแลในอีกครึ่งเค่อต่อมา ก็ได้แต่คิดว่าอยากให้สายตาของตนไม่ดีถึงเพียงนั้น
เขาส่งศิษย์ในตระกูลสามคนเข้าไปจัดการมู่เฟิงหัวกับพวก โดยสั่งไว้ว่าถ้ายืนยันได้ว่าไม่มีฉากหลังใด ๆ ก็ฆ่าทิ้งเสียตรงนั้น
ศิษย์สามคนที่ถูกส่งออกไปฝีมือล้วนไม่ธรรมดา เขาจึงเชื่อว่าจัดการพวกมู่เฟิงหัวได้สบาย
กลุ่มของมู่เฟิงหัวเพิ่งจะเข้าใกล้ที่ตั้งที่มีผู้คนมากมายพักอยู่ ก็เห็นบุคคลสามคนกำลังเดินโขมงมายังฝ่ายตน
"พวกเจ้าเป็นบุตรหลานตระกูลใด" ผู้นำหน้าที่บินนำมาถามเสียงเข้ม
ระหว่างถาม ทั้งสามก็กวาดสายตาพิจารณาเครื่องแต่งกายของมู่เฟิงหัวและพวกอย่างละเอียด
เมื่อเห็นว่าบนตัวของพวกมู่เฟิงหัวไม่มีตราสัญลักษณ์ของตระกูลใดหรือของอ๋องมารเลย และล้วนถืออาวุธอย่างกระบี่ยาวติดตัวมา
ในใจยิ่งดูแคลนและมั่นใจ คิดว่าคงเป็นพวกตระกูลจิ๊บจ๊อยที่ไม่รู้จักสูงต่ำ มาอาศัยความมืดมนฉกฉวยประโยชน์
จึงไม่รอให้พวกมู่เฟิงหัวตอบ ทั้งสามก็ปลุกพลังมารที่สองมือ พุ่งเข้าสังหารพวกนาง
แต่เพียงแวบเดียว
ศีรษะของทั้งสามก็ถูกมู่หานเฟิงกับลู่หมิงอวี่ฟันขาดจากตัว กายกับศีรษะแยกจากกันทันที
ทั้งสองตอนนี้มีนิสัยเดียวกัน คือเวลารบกับเผ่ามาร ถือว่าฟันศีรษะขาดคือปลอดภัยที่สุด เพราะร่างกายเผ่ามารแข็งแกร่งยิ่ง กลัวว่าแทงเจาะร่างเป็นรูพรุนก็ยังไม่พอทำให้ตาย แต่ศีรษะขาดจากกันแล้วไม่มีทางรอดแน่นอน
ผู้ดูแลนั้นตกตะลึงงัน จ้องมองภาพตรงหน้าอย่างเซื่องซึม แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
ฝีมือของศิษย์สามคนนั้นเขาไม่รู้หรอกหรือ
เพียงแวบเดียว ยังไม่ทันแลกหมัดเป็นเกมกันเลย ก็ถูกอีกฝ่ายฟันขาดศีรษะในพริบตา โหดเหี้ยมเช่นนี้!
การกระทำโหดเหี้ยมของมู่หานเฟิงกับพวก ทำให้คนรอบข้างทั้งหมดตกตะลึงหนักหนา
มู่หานเฟิงเพียงกวาดสายตาเย็นชาผ่านรอบด้านหนึ่งครั้ง ก็เก็บกระบี่กลับ ผู้ที่สบตากับมู่หานเฟิงต่างรีบหลบสายตาโดยสัญชาตญาณ
เพราะดวงตาของมู่หานเฟิงเย็นเยียบเจือเลือดสังหารเหลือเกิน
ผู้ดูแลทั้งตกใจทั้งโกรธแค้น กำลังจะไปรายงานประมุขตระกูลเพื่อจัดการเรื่องนี้ ก็เห็นมิ่วเซียงเฟยเจ้าเมืองอู๋วั่ง นำคนออกมาต้อนรับ