กุยซวีมองไปด้วยความตระหนกตาปรือ เมื่อเห็นนายท่านถือกระบี่ในมือ ฟันคนกลุ่มนั้นที่ร่างเหลือครึ่งหนึ่งแตกเป็นเสี่ยง ๆ ตามแนวตั้ง!
ฟันตามแนวตั้งจริง ๆ!
จากศีรษะลงมาจรดเส้นแนวตั้งระหว่างขาทั้งสอง!
มู่หานเฟิงฟันคนแรกขาด สีแดงสีขาวไหลนองเต็มพื้น ดูสยดสยองน่าขยะแขยง ตาไม่กล้าจับ
คนที่เหลือเห็นภาพนี้เข้า ต่างตกใจกลัว ทั้งร่างเย็นเยียบ สั่นสะท้านโดยไม่อาจห้ามใจ
มีคนขอชีวิต ตะโกนด้วยความหวาดกลัวแล้วบอกฐานะของตนเอง วอนให้มู่หานเฟิงไว้ชีวิต แล้วจะตอบแทนอย่างงาม
ก็มีคนขู่กลับ บอกฐานะของตนเช่นกัน ว่าหากตนตาย คนนอกแดนลับจะรู้ถึงเรื่องนี้ ย่อมมีผู้มาแก้แค้นให้อย่างแน่นอน
แต่สิ่งเหล่านี้ไร้ประโยชน์ทั้งสิ้น
มู่หานเฟิงหูไว้ไม่ได้ยิน เบ้าตาสีเลือดชุ่มชโดไปด้วยเจตนาฆ่าที่บ้าคลั่ง
กระบี่ของเขาฟันลงมิรู้จบ ไร้ซึ่งความปราณี เกี่ยวเกี่ยวชีวิตแห่งสถานที่นี้
กุยซวีซุกตัวอยู่ในพุ่มไม้สั่นเทา มันรู้สึกได้เลยว่านายท่านเปลี่ยนไปในชั่วพริบตา ราวกับไม่ใช่นายท่านคนเดิมอีกแล้ว
ไม่ช้า เผ่ามารอีกนายก็วิ่งตามมาถึง
พอมาถึงก็พบเห็นแขนขาซากศพนองเต็มพื้น
กลิ่นเลือดคลุ้งคลึงอบอวลไปทั่วอากาศ จนแทบจะอาเจียน
บนพื้นมีของเหลวสีแดงสีขาวปนเปกันมากมาย โจมตีสายตาจนน่าสยอง
เบ้าตาสีเลือดของมู่หานเฟิงไม่มีแม้แต่คลื่นลมเล็กน้อย เขาเพียงจ้องเย็นชามองเผ่ามารนายนั้นที่มาถึง
วินาทีถัดมา มู่หานเฟิงก็เคลื่อนไหว
ที่แห่งนั้นเหลือเพียงเงาสลาวัน เร็วของมู่หานเฟิงช่างเร็วเกินคาด
กุยซวีเห็นเพียงว่ามีอีกคนถูกนายท่านทำทารุณจนถึงตาย ชายนั้นแม้จะไม่ทันส่งเสียงร้อง ศีรษะก็แยกจากลำตัวไปแล้ว
อาาาาาา!
นายท่านบ้าเปื้อนเลือดแล้ว!
ทำยังไงดีวะ?
กุยซวีกลัวนายท่านจะเผลอฟันมันขาดเป็นสองท่อนตามแนวตั้งซะเลย
มันสั่นเทาด้วยความตระหนก อดหายใจไว้แน่น
แล้วกุยซวีก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่คุ้นเคย
เสียงฝีเท้าของพี่สาวนายท่านกับพวก
วินาทีถัดมา กุยซวีรู้สึกว่าบนหัวตัวเองเย็นฉ่ำ มันเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ ก็สบเข้ากับดวงตาของมู่หานเฟิงเข้าพอดี
ตอนนี้ ดวงตาคู่นั้นสีเลือดจางหายไปแล้ว กลับเป็นสีดำตามธรรมชาติ
กุยซวีอึ้งไปชั่วขณะ รู้สึกว่านายท่านกลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว? ดูจะไม่น่ากลัวแล้ว?