มู่หานเฟิงก้าวเดินไปข้างหน้าสองก้าว แล้วก็ชนเข้ากับอาณาเขตล่องหนชั้นหนึ่งอย่างที่คิดไว้ไม่ผิด
มู่หานเฟิงยืดมือออกไปลูบผิวอาณาเขตนั้น แล้วถามว่า "พี่สาว เราจะเข้าไปข้างในได้อย่างไร จะฝ่าอาณาเขตนี้ออกไปหรืออย่างไร"
มู่เฟิงหัวก็กำลังยื่นมือลูบอาณาเขตนั้นเช่นกัน ยิ่งสำรวจด้วยประสาทสัมผัส นางยิ่งรู้สึกแปลกใจ "อาณาเขตนี้ประณีตวิจิตรยิ่งนัก มิใช่ค่ายกลที่มนุษย์ตั้งขึ้นโดยลำพัง แต่อาศัยสภาพแวดล้อมรอบด้านมาประกอบการวางกับดัก จะฝ่าให้แตกนั้นยากยิ่ง…"
"หนูน้อยมีความรู้ไม่เลวจริง ๆ" เสียงแปลกหน้าดังขึ้นเหนือศีรษะเป็นฉับพลัน เสียงนั้นไพเราะชัดถ้อยชัดคำ ท่าทีในน้ำเสียงแฝงแววชื่นชม
เสียงนั้นดังขึ้น มู่เฟิงหัวกับมู่หานเฟิงจึงรู้สึกได้ว่ามีผู้อยู่เบื้องบน
ในเวลาเดียวกัน มังกรดำน้อยที่พันอยู่รอบข้อมือของมู่เฟิงหัวสะท้านเกร็ง แล้วก็เกาะรัดข้อมือนางแน่น พยายามลดการปรากฏตัวของตนเองให้เหลือน้อยที่สุด
มู่เฟิงหัวก็รู้สึกถึงความหวาดกลัวของมังกรดำน้อย ความหวาดกลัวที่ส่งมาในยามนี้ชัดเจนเหลือเกิน ทั้งดวงวิญญาณของมันแทบสั่นเทิ้ม
มู่เฟิงหัวเงยหน้าขึ้นมอง แล้วก็เห็นร่างหนึ่งร่วงลงมาจากที่สูง ตกลงมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของนางกับน้องชาย
เมื่อเห็นคนตรงหน้าชัดเจน มู่เฟิงหัวกับมู่หานเฟิงต่างร้องออกมาพร้อมกัน "ท่านประธานหลง!"
ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้านั้น คือคนเดียวกับที่ทั้งสองเคยเห็นในศิลาบันทึกภาพ หลงเทียนฟาง ประธานที่ประชุมพันธมิตรเซียนนั่นเอง
หลงเทียนฟางก็กำลังสำรวจทั้งสองอยู่เช่นกัน เมื่อเหลือบมองฝาแฝดหน้าตาคล้ายคลึงกันคู่นี้ แววตาของเขาก็วาบผ่านไปด้วยความชื่นชม แม้ไม่เคยพบปะกับฝาแฝดคู่นี้อย่างเป็นทางการมาก่อน แต่เขาก็เคยได้ยินข่าวลือมามากมาย รู้ดีว่าทั้งสองเป็นผู้แล้วแต่ล้วน
"ดีนัก มาได้เร็วกว่าที่ข้าคิดอีก" หลงเทียนฟางยิ้มแล้วกล่าว
มู่เฟิงหัวก้มศีรษะคำนับอย่างจริงจัง "ขอพบท่านประธานหลง"
มู่หานเฟิงเห็นดังนั้นจึงรีบคำนับตาม
หลงเทียนฟางกลับโบกมือ "ไม่ต้องทำพิธีรีตองกับข้าหรอก เรียกข้าว่าลุงหลงก็พอ เจ้าคิดว่าข้าอยากเป็นประธานนี่เรอะ"