"สหายธรรมมู่ร่วมทีมกับพวกเราย่อมเหมาะสมที่สุด ทีมพวกเรามีผู้บำเพ็ญกระบี่ มีปรมาจารย์ค่ายกล รุกก็ได้ รับก็ดี!"
"พวกเรามีผู้ควบคุมสัตว์ สามารถจับสัตว์วิญญาณน่ารัก ๆ มาให้สหายธรรมมู่ได้!"
"ไร้ยางอาย! ถึงกับใช้วิธีสกปรกเช่นนี้!" ผู้บำเพ็ญที่พูดอยู่โมโหจัด ทีมตรงข้ามนี่ไร้ยางอายเกินไปแล้ว! มู่เฟิงหัวเพิ่งหกขวบ เป็นวัยที่ชอบสัตว์ตัวเล็กน่ารักพอดี เขาคิดว่าพวกตนต้องแพ้แล้ว! โมโหแทบบ้า! ชักกระบี่เลย!
ผู้บำเพ็ญคนนี้พอชักกระบี่ ทีมตรงข้ามก็จะชักกระบี่เช่นกัน
ในที่สุดมู่เฟิงหัวก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยขึ้น: "อย่าสู้กันเลย อย่าสู้กันเลย ข้าไม่ร่วมทีมกับใคร ข้าร่วมทีมกับน้องชายของข้า ต้องขออภัยด้วย"
พอได้ยินมู่เฟิงหัวพูดเช่นนี้ สามทีมก็ยังไม่ละความพยายาม ถามย้ำอีกครั้ง สุดท้ายยืนยันว่ามู่เฟิงหัวไม่ร่วมทีมกับใคร จึงจากไปอย่างเซ็ง ๆ
มู่เฟิงหัวมองแผ่นหลังของคนเหล่านี้อย่างสงสัย พึมพำเบา ๆ: "ทำไมพวกเขาถึงมาชวนข้าเข้าร่วมทีม หรือพวกเขาไม่รังเกียจว่าข้าอายุน้อย ทำงานไม่มั่นคง?"
มู่หงอวี่เดินเข้ามาใกล้ หัวเราะก๊าก ๆ สองครั้ง แล้วจึงพูดว่า: "พี่เฟิงหัว ท่านดูถูกตัวเองน้อยไปแล้วรึเปล่า ท่านไม่รู้หรือ? หลังจากเรื่องครั้งนั้น พวกตระกูลใหญ่และสำนักทางภาคใต้ของเราต่างก็รู้จักชื่อเสียงของท่านหมดแล้วนะ"
ปีนี้มู่หงอวี่อายุสิบสามปีแล้ว กำลังอยู่ในช่วงเสียงแตก พอพูดก็มีเสียงเหมือนเป็ดตัวผู้ ก๊าก ๆ
เมื่อสามปีก่อน มู่หงอวี่ก็กลายเป็นลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ของมู่เฟิงหัว และ "กลับเนื้อกลับตัว" กลายเป็นเด็กดีที่ทะนุถนอมเด็กเล็ก