มู่เฟิงหัวไม่ได้ปกปิด "ไม่อาจปิดบัง เราทะยานสวรรค์มาจากโลกล่าง เพราะเพิ่งทะยานสวรรค์มาได้ไม่นาน ยังไม่ได้เข้าใจแจ่มแจ้งในพลังกฎแห่งฟ้าดินของโลกนี้ จึงไม่อาจพยากรณ์ผลที่ต้องการได้"
ผู้เฒ่าได้ฟังคำของมู่เฟิงหัว ปฏิกิริยาก็เหมือนกับเสิ่นถังอินในตอนแรก ตาโต จ้องมองมู่เฟิงหัวอย่างตกตะลึง "เจ้าทะยานสวรรค์มาจากโลกล่างงั้นรึ! โลกนี้ไม่มีผู้ใดทะยานสวรรค์ขึ้นมานานแสนนานแล้ว"
ว่าจบ ผู้เฒ่าลุกขึ้นยืนทันที เดินวนรอบมู่เฟิงหัวสองรอบ มองดูอย่างสนใจและพินิจพิถีพิถัน ใบหน้าเต็มเปี่ยมด้วยความประหลาดใจ
วนครบแล้ว ผู้เฒ่ากลับมานั่งลง ถามมู่เฟิงหัวว่า "เจ้าอยากให้ข้าช่วยพยากรณ์อะไร? ด้วยเจ้าเพิ่งทะยานสวรรค์มาจากโลกล่าง ข้าจะให้เจ้าพยากรณ์ฟรีหนึ่งครั้ง"
มู่เฟิงหัวกล่าวว่า "เราขอรบกวนท่านอาวุโสช่วยคำนวณว่าน้องชายของเราตอนนี้อยู่ ณ ที่ใด น้องชายกับเราเป็นฝาแฝด ทะยานสวรรค์มาด้วยกัน การพยากรณ์ต้องใช้อะไร? วันเดือนปีเกิด หรือสิ่งของที่มีกลิ่นอายของน้อง หรือเส้นผมหรือเลือดของน้องอย่างนั้น?"
แต่ผู้เฒ่าจับข้อมูลสำคัญจากคำของมู่เฟิงหัวได้ทันที เอ่ยออกมาด้วยความสงสัย "วิชาพยากรณ์ของเจ้า ใช้สิ่งเหล่านี้ติดตามคนงั้นรึ? นี่คงไม่ใช่วิชาพยากรณ์ธรรมดาสามัญแล้วสินะ?"
มู่เฟิงหัวพยักหน้าเล็กน้อย รีบเร่งผู้เฒ่า "ท่านอาวุโส ช่วยคำนวณทิศทางของน้องเราก่อนเถิด" แม้น้องชายจะเติบใหญ่ขึ้นมากแล้ว พึ่งพาตนเองได้ แต่มู่เฟิงหัวก็ยังห่วงใยน้องชายอยู่เสมอ
ผู้เฒ่าพยักหน้า ใบหน้ากลายเป็นจริงจังเอี่ยมอเอี่ยม เอ่ยเสียงต่ำ "เจ้าบอกวันเดือนปีเกิดมาเถิด ข้าจะลองดู"
มู่เฟิงหัวบอกวันเดือนปีเกิดของนางและน้องชาย
ผู้เฒ่าหยิบเหรียญทองแดงโบราณไม่กี่เหรียญออกมา แล้วตั้งใจพยากรณ์
มู่เฟิงหัวมองออกว่าวิชามือที่ผู้เฒ่าทำนั้น ลึกลับแต่ไม่ยาก เธอก็ทำได้ทั้งสิ้น แต่ก็เป็นคำเดิม เธอทำได้ แต่ที่โลกนี้ตอนนี้ยังไม่อาจแสดงวิชาพยากรณ์ออกมาได้
ผู้เฒ่าเดิมคิดว่าการพยากรณ์ร่องรอยของคนหนึ่งคนเป็นเรื่องง่ายดายราวกับหยิบจับไว้ในอุ้งมือ ผลปรากฏว่า พยากรณ์ไม่ออก!