หิวหรือ? เมื่อครู่เพิ่งกินข้าวเสร็จมิใช่หรือ?
ชิงซานไม่เข้าใจ แต่ก็เชื่อฟัง เขาจอดรถม้าให้เรียบร้อย เตรียมตามไป๋หลี่เฮ่าเข้าไปในหอสุราซื่อไห่ ทว่าไป๋หลี่เฮ่าหันกลับมามองเขาแวบหนึ่ง
“เจ้าไม่ต้องตามมา”
วันนี้เจ้านายเป็นอะไรไป? เมื่อก่อนจะไปที่ใดก็พาเขาไปด้วยทุกครั้ง เหตุใดคราวนี้ไปหอสุราถึงไม่พาเขาไปด้วยเล่า?
ชิงซานได้แต่เฝ้ามองไป๋หลี่เฮ่าเดินเข้าไปเพียงลำพัง ส่วนตนก็ไปคอยอยู่บนรถม้า
เสี่ยวเอ้อเห็นแขกผู้มีเกียรติมาเยือน ก็รีบค้อมกายเชื้อเชิญอีกฝ่ายขึ้นไปยังห้องส่วนตัวชั้นสอง
ไป๋หลี่เฮ่ากวาดตามองโถงชั้นล่างก่อน เมื่อแน่ใจว่าเจียงหลานไม่ได้อยู่ด้านล่าง จึงก้าวขึ้นบันไดไป
เมื่อถึงชั้นบน ไป๋หลี่เฮ่าเหลือบมองเสี่ยวเอ้อ
“สตรีที่ขึ้นมาเมื่อครู่จัดให้อยู่ห้องใด?”
เสี่ยวเอ้อเข้าใจผิดไป
“อ้อ ท่านเป็นสหายของคุณหนูท่านนั้นสินะขอรับ! คุณหนูอยู่ห้องเทียนจื้อ ข้าน้อยจะพาท่านไปเดี๋ยวนี้”
สหายหรือ?
คำเรียกอันสนิทสนมนี้เข้าหูไป๋หลี่เฮ่า สีหน้าของเขาพลันดูไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง
เขากับคุณหนูรองเจียงนับว่าเป็นสหายกันไม่ได้ ทั้งสองเพิ่งพบกันเพียงครั้งเดียว แม้ในการพบกันครั้งนั้น นางจะกระทำท่าทีสนิทสนมกับเขาด้วยเหตุจำเป็นบางประการ แต่ถึงอย่างไรก็ยังไม่สนิทกันอยู่ดี
“ไม่ต้อง จัดห้องข้าง ๆ ก็พอ”
หืม?
เสี่ยวเอ้อมองไป๋หลี่เฮ่าที่มีสีหน้าเรียบเฉย แม้ในใจจะฉงน แต่ก็ทำตามคำสั่ง พาเขาไปยังห้องข้าง ๆ ของเจียงหลาน
เวลานี้เจียงหลานกำลังสั่งอาหารอยู่อีกฟากหนึ่ง
“ไก่ย่าง เนื้อวัวตุ๋นซีอิ๊ว กุ้งผัดผัก ข้าวนกพิราบตุ๋น ปลากะพงนึ่ง ซุปฟักเขียวใส่แฮม...”