กลับบ้านนอกนอนเล่น สู่ผู้เล่นทดสอบคนเดียว

ตอนที่ 30 สังหารบอส ได้อาร์ติแฟกต์เจ็ดสี

8 นาที· 1.8K คำ

[หัตถ์ลับเทพสายฟ้า เลเวล 2 (แอคทีฟ)]: อัญเชิญสายฟ้าเทพจากเก้าสวรรค์ สร้างความเสียหายจริงเท่ากับพลังโจมตี×4 ต่อวินาทีแก่เป้าหมายทั้งหมดในรัศมี 6 เมตร คงอยู่ 15 วินาที ใช้มานา 1500 คูลดาวน์ 2 นาที หลังใช้สกิลนี้ พลังชีวิตพื้นฐานถาวร -50 สามารถใช้แต้มสกิล×50 เพื่ออัปเลเวลได้

ผลข้างเคียงกลับลดลงด้วย

หลิวเฟิงใจชื้นขึ้นมาทันที

ตอนเลเวล 1 ใช้แต่ละครั้งจะถูกหักพลังชีวิตพื้นฐานถาวรหนึ่งร้อยแต้ม พออัปเป็นเลเวล 2 ก็ลดลงครึ่งหนึ่งเลย

นอกจากนี้ทั้งรัศมี ตัวคูณ และระยะเวลาคงอยู่ยังเพิ่มขึ้นทั้งหมด

เขากวาดตามองค่าสถานะปัจจุบันอย่างรวดเร็ว

[ผู้เล่น]: หลิวเฟิง

[อาชีพ]: ผู้ใช้เวทมนตร์

[เลเวล]: 10 (0/50000)

[แถบเลือด]: 6610/6610 (พลังชีวิตพื้นฐาน×10)

[มานา]: 3380 (จิตใจ×10)

[พลังโจมตี]: 833 (พลัง×1)

[พลังป้องกัน]: 661 (พลังชีวิตพื้นฐาน×1)

[ความเร็ว]: 73 (ความคล่องตัว×1)

[เพิ่มความเสียหาย]: ธาตุไฟ+50%

[ค่าสถานะ]: พลังชีวิตพื้นฐาน 661/พลัง 833/จิตใจ 338/ความคล่องตัว 73

……

คราวนี้มั่นใจแล้ว

หลิวเฟิงถอนหายใจอย่างโล่งอกในที่สุด

พลังโจมตีแปดร้อยสามสิบสาม พอเปิดสัตว์มัจฉากลายร่างมังกรก็เป็นแปดพันสามร้อยสามสิบสาม แล้วยังบวกเพิ่มความเสียหายจากสกิลดาบเพลิงระเบิดกับความเสียหายจริงสี่เท่าของหัตถ์ลับเทพสายฟ้าเข้าไปอีก

ราชันหมูป่าปีศาจมีเลือดสองแสน พลังป้องกันสี่พัน ก็ยังฆ่าได้อยู่ดี

เขาเหลือบมองคูลดาวน์ของสัตว์มัจฉากลายร่างมังกร: ห้านาทีสามสิบวินาที

“ยื้อกันต่อ”

แสงไฟฟ้าระเบิดขึ้นใต้เท้าอีกครั้ง หลิวเฟิงอุ้มฉู่หลิงพุ่งทะยานไปตามป่า มุ่งตรงเข้าไปยังบริเวณที่ต้นไม้ขึ้นหนาแน่นที่สุด

เชิงเขา

หลี่เฟิงกับคนอื่น ๆ จ้องภาพฉายจากแผ่นวิญญาณ ต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก

“เก่งมาก”

เซี่ยจือมองหลิวเฟิงในภาพที่แม้จะอุ้มคนอยู่ก็ยังหลบการโจมตีของราชันหมูป่าปีศาจได้ครั้งแล้วครั้งเล่า แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและชื่นชมจนแทบล้นออกมา “เห็นชัด ๆ ว่ามีระดับพลังแค่ขั้นหนึ่ง แถมยังพาคนมาด้วยคนหนึ่ง แต่กลับยื้อกับหมูป่าปีศาจขั้นสามตัวนี้ได้นานขนาดนี้”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป