แม้จะตั้งครรภ์และคลอดลูกแล้ว แต่หน้าอกของเฉียวอันก็ไม่ได้ใหญ่ขึ้นเท่าไร
แค่จากไซซ์บีเป็นไซซ์ซีเท่านั้น
เธอไม่ชอบใส่ชุดชั้นในแบบเสริมทรง จึงให้โม่หยวี่เซวียนซื้อแต่ชุดชั้นในไร้โครง ชนิดนี้สวมใส่สบาย ไม่รัดแน่น
เพียงแต่ชุดชั้นในไซซ์บีตัวเก่าที่มีอยู่ ไม่รู้จะเอาไปจัดการอย่างไรดี
เมื่อแต่งตัวเสร็จ ฮั่วจี้วิ๋นก็อุ้มเฉียวอันออกไป
เพราะคลอดตามธรรมชาติ เฉียวอันจึงฟื้นตัวมีเรี่ยวแรงขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว
ช่วงที่พระอาทิตย์ยังไม่ตกดิน อากาศยังอุ่นอยู่
ฮั่วจี้วิ๋นห่มเฉียวอันจนมิดชิด ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นรถจี๊ป
เขาขับรถพาเฉียวอันกลับบ้าน
พออุ้มเฉียวอันเข้าไปในบ้าน เด็ก ๆ ก็พากันเข้ามารุมล้อม
ฮั่วฟางตาไวที่สุด แวบเดียวก็เห็นว่าท้องของเฉียวอันยุบลงแล้ว
“อาสะใภ้รอง! คลอดแล้วเหรอ คลอดลูกแล้วใช่ไหม?” ฮั่วฟางวิ่งวนรอบเฉียวอัน
เฉียวอันยังไม่ทันตอบ ฮั่วจี้วิ๋นก็พูดแทนเธอว่า “ใช่ อาสะใภ้รองคลอดน้องสาวฝาแฝดคู่หนึ่ง ต่อไปพวกเธอก็มีน้องสาวสองคนแล้ว”
ฮั่วเฉินกำมือเล็ก ๆ แน่น ตื่นเต้นไปทั้งตัว “ผะ...ผมจะได้เป็นพี่ชายอีกแล้ว!”
ช่วงหลายวันมานี้ ฮั่วเฉิน ฮั่วหนิง และเวินเสี่ยวเสี่ยวเอาแต่คิดว่าแม่จะคลอดน้องชายหรือน้องสาว
ทั้งสามคนหาเวลามารวมกลุ่มพูดคุยเรื่องนี้กันอยู่เสมอ
สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปว่า ทั้งสามคนอยากได้น้องสาว
มีน้องสาวดีจะตาย ทั้งตัวนุ่มนิ่ม น่ารักน่าเอ็นดู ต่อไปยังแต่งตัวให้เหมือนตุ๊กตาได้ด้วย
แต่พอวันนี้ได้ยินข่าว กลับกลายเป็นว่าน้องสาวมีถึงสองคน
ทุกคนดีใจจนกระทืบเท้าอยู่กับที่