เมืองเจียงไห่ ภายในอารามเต๋าเก่าโทรมแห่งหนึ่ง
อารามเต๋าเก่าโทรม โต๊ะบูชาที่มีฝุ่นจับ บนนั้นมีเพียงแผนผังแปดทิศ ไม่มีสิ่งของอื่นวางอยู่เลย
หญิงสาวแต่งกายหรูหราคนหนึ่งเซถลาเข้ามา มือทั้งสองยังเปื้อนดิน
「ท่านนักพรต ทุกคนต่างบอกว่าที่นี่ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก... ท่านนักพรต ข้าไม่รู้ว่าท่านยังอยู่หรือไม่ ยังได้ยินเสียงข้าหรือเปล่า ลูกชายของข้ายังไข้สูงไม่ลด เด็กตัวเล็กแค่นั้นใกล้จะตายอยู่แล้ว! ท่านนักพรต ได้โปรดเมตตา คุ้มครองลูกข้าสักครั้งเถิด!」
หญิงสาวคุกเข่าลงบนพื้น ก้มศีรษะโขกพื้นอย่างเลื่อมใส 「ขอร้องท่านนักพรต ขอร้องท่านเทพ ได้โปรดเถิด!」
เสียงของเธอแหบพร่าด้วยความทุกข์ระทม
เมื่อการแพทย์ช่วยชีวิตเด็กคนหนึ่งไม่ได้อีกต่อไป ศาสตร์เร้นลับก็กลายเป็นที่พึ่งสุดท้าย
「ลูกของฉันยังเล็ก เขายังไม่มีโอกาสได้มองโลกนี้ให้ดีเลย! ท่านต้องการอะไร ชีวิตของฉัน เงินของฉัน หน้าตาของฉัน ต่อให้ฉันต้องตายเดี๋ยวนี้ก็ยอม! ขอแค่ช่วยลูกฉันได้!」
หน้าผากของหญิงสาวแตกเลือดอาบจากการโขกศีรษะ เธอไม่ทันสังเกตว่าด้านหลังมีดวงตาคู่หนึ่งปรากฏขึ้น กำลังมองเธออย่างเงียบเชียบ
หญิงสาวมาที่นี่ได้สองวันแล้ว ฉือฉือเฝ้ามองเธอมาสองวันเช่นกัน ตำแหน่งบุตรบนใบหน้าหม่นหมอง วันนี้ยิ่งหนักกว่าเมื่อวาน
เธอพยายามรวบรวมพลังที่เพิ่งสะสมมา แล้วรีบคำนวณอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็สัมผัสได้แล้ว! เด็กคนนั้น...กำลังจะเกิดเรื่องใหญ่
เมื่อเห็นหญิงสาวใกล้จะหมดสติ ฉือฉือก็รู้ว่ารอต่อไปไม่ได้แล้ว เธอรีบวาดยันต์แผ่นหนึ่ง พับเก็บ แล้วประสานมือทำเคล็ด
「ผู้มาขอความช่วยเหลือ อย่าร้องไห้ รับยันต์ไป ลูกของท่านกำลังตกอยู่ในอันตราย! รีบไปปกป้องลูกเถิด! จำไว้ ระวังคนใกล้ตัว!」
ฟู่!
สายลมพัดผ่านขึ้นมาอย่างไม่มีที่มา หญิงสาวเงยหน้ามองโต๊ะว่างเปล่าโดยไม่รู้ตัว
บนโต๊ะมียันต์แผ่นหนึ่งเพิ่มขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้
ใครพูดน่ะ? เมื่อครู่ใครพูด! ฟังดูเหมือนเด็กเลย...
ยันต์ถูกพับเป็นรูปแปดทิศอย่างงดงาม ดูก็รู้ว่าเป็นของใหม่ เพราะไม่มีฝุ่น! เธอไม่ได้ตาฝาด มันมีอยู่จริง!
「ขอบคุณท่านนักพรตสามผู้บริสุทธิ์ ขอบคุณท่าน! ขอบคุณ!」
หญิงสาวดีใจจนแทบเก็บอาการไม่อยู่ รีบโขกศีรษะอีกหลายครั้ง ก่อนวางโจ๊กสามถ้วยลงบนโต๊ะบูชา 「เทพเจ้า โปรดอภัยด้วย เดิมทีฉันซื้อของมาให้ท่านตั้งหลายอย่าง แต่ฝนตกถนนลื่น ฉันขึ้นเขามาคนเดียว ของพวกนั้นกลิ้งลงไปข้างล่างจนสกปรกหมด นี่เป็นของที่ฉันซื้อไว้ให้คนที่บ้าน ขอถวายให้ท่านไปก่อนเพื่อแสดงความเคารพ หากลูกฉันหายดี ฉันจะกลับมาทำตามคำบนบานให้เซียนน้อย และบูรณะอารามใหม่!」
พูดจบ หญิงสาวก็ไม่สนใจสิ่งอื่นอีก เธอค่อย ๆ เก็บยันต์ใส่กล่องใบเล็ก แล้วหันหลังวิ่งออกไป ศีรษะมึนงงจนเกือบชนประตู แต่เธอไม่ใส่ใจ
หลังหญิงสาวจากไป ร่างเล็ก ๆ จึงเดินออกมาจากด้านหลัง
เธอรวบผมเป็นมวยคู่ สวมชุดนักพรตสีเขียวคราม เอวห้อยถุงหอมใบเล็ก ดวงตากลมโตดำขลับ ริมฝีปากเล็กเม้มแน่น
「เป็นแม่ที่ดีจริง ๆ... น่าเสียดายที่พลังของข้าในโลกนี้มีจำกัด ตอนนี้ทำได้เพียงเท่านี้」
เธอกำลังจะจากไป พลันรู้สึกถึงอันตรายและความหวาดหวั่นที่ยากจะบรรยายถาโถมเข้ามาในใจ
เธอกุมหน้าอก คำนวณด้วยนิ้วมือ สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
พลังสายเลือดปั่นป่วน คนในครอบครัวล้วนตกอยู่ในอันตราย ข้าวสารก็หมดแล้ว เธอต้องรีบกลับไป!
ฉือฉือเงยหน้ามองด้านบน 「ในเมื่อให้ข้า เช่นนั้นข้าขอนำไปนะ?」
พูดจบก็เอ่ยต่อ 「ไม่พูดอะไร แปลว่าตกลงแล้วนะ! ข้าชื่อฉือฉือ! ขอบคุณท่านเซียนเฒ่า! ข้าจะกลับไปช่วยครอบครัวแล้ว!」
ฉือฉือค้อมกายคำนับรูปปั้นเทพเจ้า แล้วกอดโจ๊กทั้งสามถ้วยไว้ในอ้อมแขน ก่อนหยิบถุงแพรออกมา เพียงชั่วพริบตา ร่างของเธอก็หายวับไปจากตรงนั้น
……
แคว้นต้าเหลียง ท่ามกลางขุนเขาสีเหลืองแห้งแล้งที่ทอดยาว ร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งกำลังวิ่งฝ่าป่าเขา
ฉือฉือวัยสามขวบครึ่งเร่งฝีเท้าสั้น ๆ วิ่งสุดกำลังไปตามทิศทางที่สายเลือดชี้นำ มุ่งหน้าไปยังที่ซึ่งครอบครัวของเธออยู่ คิ้วเล็กขมวดมุ่น
เมื่อครู่เธอเพิ่งคำนวณดู คนในบ้านล้วนไม่สู้ดีนัก แต่พี่ชายกำลังอยู่ในอันตรายยิ่งกว่า เธอต้องเร็วขึ้นอีก!
นี่เป็นปีที่สามแล้วที่เกิดภัยแล้ง หญ้าและต้นไม้ในภูเขาแห้งตาย พืชผลไม่เหลือแม้แต่เมล็ดเดียว ผืนดินแตกร้าวเป็นร่องลึก ราวกับปากแห้งผากนับไม่ถ้วน
ภัยธรรมชาติเกิดขึ้นก่อน บัดนี้ภัยจากมนุษย์ก็ตามมา
อาจารย์บอกว่า บิดามารดาของเธอถูกใส่ร้ายจนถูกเนรเทศไปยังดินแดนใต้สุดอันแร้นแค้น ส่วนเธอถูกฝากไว้กับอารามเต๋า บัดนี้ก็ครบสามปีพอดี
หากไม่มีอะไรผิดพลาด วันนี้พี่ชายของเธอจะตาย อีกสองวันต่อมาจึงถึงคราวบิดามารดา จากนั้นคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านที่พ่อแม่อาศัยอยู่ก็จะตายตาม แม้แต่คนทั้งเมืองก็อาจติดโรคระบาดจากซากศพ สุดท้ายทุกอย่างจะถูกเผาด้วยไฟ ไม่เหลือใครรอดชีวิต!
และเธอคือปัจจัยพลิกผันที่จะช่วยให้ทุกคนมีชีวิตรอด!
ท่านพ่อ ท่านแม่ รอข้าก่อน รออีกสักนิด!