วันรุ่งขึ้น ลู่ซีเฉิงพบว่าตอนกินมื้อเช้า สาว ๆ หลายคนสวมกระโปรงกันแล้ว แถมกระโปรงยังสั้นกว่าของเธอด้วย ยาวแค่เลยเข่าลงมานิดเดียว
“ถ้าไม่ใส่ตอนนี้ เดี๋ยวก็ไม่มีโอกาสแล้วนะ!” พวกเธอพูดกัน
ก็จริงนะ อีกไม่นานคงไม่มีโอกาสแล้ว ยุคนี้ไม่มีทั้งถุงน่องกันหนาวแบบสมัยหน้าและกางเกงซับใน วันนี้แดดดี ไม่ต้องลงแรงงาน จะไม่แต่งสวยให้เต็มที่ได้ยังไง!
ลู่ซีเฉิงหันกลับเข้าห้องทันที เธอเปลี่ยนเป็นเดรสแขนยาวสีฟ้า สวมเสื้อกั๊กไหมพรมสีขาวทับ แล้วผูกหูกระต่ายสีน้ำเงินเข้ม ดูหวานเรียบร้อยแบบกุลสตรีสุด ๆ
หลังมื้อเช้า สาว ๆ หลายคนก็พากันไปคอกวัว ในคอกมีสมบัติล้ำค่าของหน่วยการผลิตเฉียนจิ้นอยู่สองตัว คือวัวหนึ่งตัวกับล่ออีกหนึ่งตัว
“เอ๊ะ วันนี้รถเทียมวัวสะอาดจังเลย!” หลินซูปูฟางลงไปบนรถ ก่อนหน้านี้พวกเธอก็เคยนั่งรถวัวกับรถล่อ แต่ทุกครั้งสกปรกมอมแมมไปหมด
ลู่ซีเฉิงแอบหัวเราะ ฮั่วจิ้งชวนบอกว่าเมื่อคืนให้พวกเด็ก ๆ ของปังจื่อมาช่วยทำความสะอาด แถมยังฉีดน้ำล้างด้วย แน่นอนว่าต้องสะอาดสิ!
หลิวเสี่ยวเฉ่ากับเสิ่นอันหนิงออกมาช้ากว่าพวกเธอ รถเทียมวัวคันหนึ่งมีขนาดไม่ใหญ่ นั่งกันเจ็ดคนก็เบียดจะแย่อยู่แล้ว ทั้งคู่จึงต้องไปนั่งอีกคัน
นั่งรถวัวไปตลาดมีค่าโดยสารห้าเฟิน ช่วงบ่ายสี่โมงกว่า ๆ รถจะมารออยู่ที่นั่น ต้องจ่ายอีกห้าเฟินด้วย
พอทุกคนนั่งเรียบร้อย รถวัวก็โยกเยกออกเดินทางไปตามทางเล็กอีกสายหนึ่ง ซึ่งอยู่ใกล้ถนนใหญ่ที่กำลังก่อสร้างมาก พอถึงหัวหมู่บ้าน พวกผู้ชายก็เหงื่อท่วมตัว กำลังลงแรงทำงานกันอยู่แล้ว