ชีวิตแสนสุขของคุณหนูขี้อ้อนยุคเจ็ดศูนย์

ตอนที่ 228 ฉันต่างหากที่ขาดเธอไม่ได้

6 นาที· 1.4K คำ

ลู่ซีเฉิงกินมันเทศเผาจนหมดแล้วกลับเข้าห้อง จากนั้นหยิบขาหมูที่ละลายน้ำแข็งไว้แล้วสองชิ้นออกจากตู้เย็น ใส่ลงหม้ออัดแรงดัน ตุ๋นขาหมูกับถั่วเหลืองจนได้หม้อหนึ่ง เธอหุงข้าวไว้นิดหน่อย แล้วยังนึ่งหมั่นโถวธัญพืชแปดลูก เพราะตอนกลางคืนฮั่วจิ้งชวนยังต้องออกไปข้างนอก หมั่นโถวกินแล้วอิ่มท้องกว่า

เธอต้มซุปขิงไว้สองถ้วย ขิงเหลืออยู่ชิ้นเล็ก ๆ เธอหั่นใส่ลงไปจนหมด ส่วนน้ำตาลทรายแดงใส่ไปเพียงนิดเดียว พอต้มเสร็จก็ลองชิมคำหนึ่ง เผ็ดจริง ๆ

เธอเทใส่กระติกเก็บความร้อนถ้วยหนึ่ง ให้ฮั่วจิ้งชวนพกติดตัวออกไป อีกถ้วยเก็บไว้ให้เขาดื่มตอนกลับมา

ผู้ชายคนนี้ไป ๆ มา ๆ ทุกเช้าเย็น แต่ตอนนอนตัวก็ยังร้อนเหมือนเตาไฟใหญ่ ต้องเป็นเพราะซุปขิงของเธอแน่ ๆ

ฮั่วจิ้งชวนเดินทางได้เร็ว แค่สองชั่วโมงกว่า ๆ ก็กลับมาแล้ว เขาเอาขิงไปให้บัญชีของกองการผลิต จากนั้นกลับบ้านอาบน้ำ ก่อนสะพายตะกร้าหลังไปยังที่พักปัญญาชน ช่วงนี้มืดเร็ว ปัญญาชนทั้งหลายจึงเข้านอนกันแต่หัวค่ำ พอไปถึง ฮั่วจิ้งชวนเห็นหญิงสาวปัญญาชนที่พักอยู่เรือนหลังเดียวกับลู่ซีเฉิงกำลังสุมไฟใต้เตียงเตา เขาหลบไปมองอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเห็นเธอสุมไฟให้ห้องตัวเองเสร็จ ก็ไปสุมไฟให้ห้องข้าง ๆ ต่อ

คนที่อยู่ห้องข้าง ๆ ไม่ใช่ปัญญาชนชายที่เคยชอบเฉิงเฉิงหรอกหรือ? คราวก่อนเขาได้ยินว่าทั้งสองคนคบกันแล้ว หรือเธอกำลังช่วยคนรักสุมไฟให้?

ความคิดแวบผ่านไป ฮั่วจิ้งชวนก็ไม่คิดต่อ ในหมู่บ้านมีผู้ชายบางคนขี้เกียจมาก อยู่บ้านไม่ทำอะไรเลย เขาไม่ได้รู้สึกแปลกใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป