สุดสัปดาห์ เวินจือหลีนอนตื่นสายอย่างเต็มที่ ตอนเที่ยงค่อยขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าไปทำงาน
"ฮัลโหล จือหลี" หวังจื่อเล่อทักทายเธออย่างอบอุ่น พร้อมยื่นกล่องขนมไหว้พระจันทร์ให้
"ขอบคุณนะ ฉันก็เอามาฝากด้วย"
เธอเอาขนมไหว้พระจันทร์ที่บ้านตระกูลเวินให้มาสองอัน ถือว่าเข้ากับเทศกาล
วันนี้เป็นวันหยุดเทศกาล ลูกค้าในร้านไม่ค่อยเยอะ เธอชงออแอร์ไวท์ให้ตัวเองและหวังจื่อเล่อคนละแก้ว
"อร่อยจังเลย เธอเพิ่งปีสองเองนะเนี่ย มีฝีมือขนาดนี้ได้ยังไง?"
เวินจือหลีพูดติดตลก "ก็เป็นคนมีพรสวรรค์โดยกำเนิดไงล่ะ"
"เสียดายที่เธอเป็นแค่พนักงานพาร์ตไทม์ ไม่อย่างนั้นฉันอยากดื่มทุกวันเลย"
"ไม่ได้นะ ระวังไขมันในเลือดจะพุ่งสูงเอานะ" เวินจือหลีอธิบายให้ฟังอย่างจริงจัง
"โอ้พระเจ้า งั้นฉันคงได้แต่ดื่มไอศอเมริกาโนที่สวีจี้ชงแล้วล่ะ"
เวินจือหลีพยักหน้า "เจ้าของร้านดีจริง ๆ พนักงานได้ดื่มฟรีวันละแก้ว"
เธอสังเกตเห็นว่าเมล็ดกาแฟของร้านนี้ไม่แพ้แบรนด์ยักษ์ใหญ่สามเจ้าเลย คุณภาพดีมาก
"ว้าว จือหลี ขนมไหว้พระจันทร์ที่เธอเอามาอร่อยมากเลย"
หวังจื่อเล่อมีหน้าน่ารักแบบเด็ก ๆ ทั้งที่อายุมากกว่าเธอสองปี แต่กลับดูเหมือนวัยเดียวกับเวินจือหลี
"คนอื่นเค้าให้มา งั้นฉันไปส่งข้อความขอบคุณหน่อยนะ"
เวินจือหลีส่งคำอวยพรเทศกาลไหว้พระจันทร์ไปให้พ่อแม่ของเวินฉีหมิง
ประมาณบ่ายโมง ลูกค้าเริ่มเยอะขึ้น
ถึงบ่ายสามโมง ลานหน้าร้านก็นั่งเต็มไปหมด
ส่วนใหญ่เป็นลูกค้าที่วันหยุดออกมาเดินเที่ยว ถ่ายรูปเช็คอินกับครอบครัวและเพื่อน ๆ
"คุณกู้ วันนี้เมนูเดิมเหมือนเดิมไหมคะ?"