รุ่งเช้า
หลินเจิ้งตื่นขึ้นมา หาวยาวครั้งหนึ่ง เมื่อคืนสบายเกินไป ชักดิ้นชักงอกันไปหกชั่วโมง
แต่แปลกที่หลินเจิ้งกลับสดชื่นครื้นเปรี้ยง ไม่มีความเหนื่อยล้าแม้แต่น้อย
หันศีรษะไปมอง หยางซิ่วลี่นอนหลับลึกอยู่
ใบหน้าขณะหลับของหล่อนสวยงาม ถูกผ้าห่มบาง ๆ คลุมอยู่ เผยให้เห็นเส้นโค้งรูปทรงสตรีสวยเว่อร์
คู่เท้างามนั้นยิ่งยั่วยวนเป็นที่สุด
“หยางซิ่วลี่ เธอนี่ตาถั่วจริง ๆ ที่แล้วฉันได้รับการถ่ายทอดมา ถ้าเธอไม่หักหลัง ฉันพาเธอไปถึงจุดสูงสุดของชีวิตได้เลย”
“แต่ตอนนี้ เราสองคนเลิกกันเรียบร้อยแล้ว”
“เธอจะดีหรือเลว ต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับฉันอีกแล้ว”
เมื่อก่อนทุกครั้งที่หยางซิ่วลี่ทะเลาะกับหลินเจิ้งแล้วบล็อกเขาทิ้ง หลินเจิ้งลำบากทรมานจนถึงขั้นขาดใจ
ตอนนี้ เลิกก็เลิก คนต่อไปดีกว่า คนต่อไปน่ารักกว่า
ยังไงก็ตาม หลินเจิ้งได้สิ่งล้ำค่าที่สุดของหล่อนไปแล้ว
มองรูปร่างระหงของหยางซิ่วลี่ นึกถึงความรู้สึกล่องลอยสุดขอบสวรรค์เมื่อคืน
หลินเจิ้งยิ้ม แล้วบีบหล่อนเบา ๆ หนึ่งครั้ง
หยางซิ่วลี่ที่กำลังหลับลึกตกใจตื่น รู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก เงยหน้าขึ้นเห็นหลินเจิ้งตรงหน้า ก็โมโห
“บ้ารึเปล่านะ ทำไมใช้แรงขนาดนั้น!”
หลินเจิ้งนี่ไม่เอาใจใส่หญิงงามเอาเสียเลย
หยางซิ่วลี่โกรธจนอยากตบหัวเขาให้หมดพันธุ์ ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้ หลินเจิ้งรุนแรงขนาดนั้น แทบไม่ถือว่าเธอเป็นคน
หลินเจิ้งหน้างง เอ่ยอย่างงุนงง “แปลกนี่ เมื่อคืนเธอไม่ชอบแบบนี้เหรอ”
“เธอก็ให้ความร่วมมือดีนี่ ยังบอกให้เอาแรงอีกเลย”
หยางซิ่วลี่นึกถึงพฤติกรรมของตัวเองเมื่อคืน หน้าระบมแดงทั้งแก้ม ตัวเองทำไมถึงบ้าได้ขนาดนั้นนะ
ราวกับนักแสดงหญิงชั้นเลิศมาก่อน
หยางซิ่วลี่จ้องหลินเจิ้งเขม็งด้วยความแค้น ก็ความผิดของเขานี่ บอกให้ทำช้า ๆ แต่เขาก็ไม่ฟัง
ขึ้นมาเป็นจังหวะเร็วเสียตั้งแต่ต้น
เห็นแก่จริง ๆ!
“ออกไปข้างนอกหน่อย ฉันจะแต่งตัว”
หยางซิ่วลี่ห่มผ้าห่มไว้กับตัว เอ่ยขึ้น
หลินเจิ้งยิ้ม “ออกไปทำไม เมื่อคืนเรือนร่างเธอทั้งตัว ตั้งแต่เส้นผมจดปลายเท้า ฉันดูครบแล้วนี่”
พูดพลาง เขาก้มดูเวลาบนมือถือ
“อีกอย่าง ตอนนี้เพิ่งห้าโมงครึ่งเอง เธอกลับไปก็ไม่มีอะไรจะทำ”
หยางซิ่วลี่ขยิบตาขึ้น “ฉันอยู่ตรงนี้ก็ไม่มีอะไรจะทำเหมือนกัน”
หลินเจิ้งเคลื่อนตัวเข้าไปใกล้ จ้องเธอไม่กะพริบตา มุมปากแขวนรอยยิ้ม
“ใครบอกว่าไม่มีอะไรจะทำ?”
ดวงตางามของหยางซิ่วลี่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว “นี่คุณ…จะมาอีกรึเปล่านะ?”
……
หยางซิ่วลี่เดินออกจากห้องนอน ตอนเข้าห้องน้ำต้องเดินกะเผลกตุปัดตุเป๋
ลองคิดดูแล้ว หลินเจิ้งนอกจากไม่มีเงิน อย่างอื่นก็ดีทุกอย่าง
รูปร่างสูงใหญ่ คิ้วเข้มดวงตาเป็นประกาย หนุ่มหล่อขนานแท้
เอาใจเธอสารพัดวิธี ทำตามใจทุกอย่าง
เป็นนักเรียนเก่งของวิทยาลัยแพทยศาสตร์
แถมฝีมือบนเตียงก็ไม่ใช่เล่น
หยางซิ่วลี่แทบเสียดายหลินเจิ้งขึ้นมาแล้ว
ไม่ได้ ๆ ไม่ได้
เขาไม่มีเงิน ข้อเดียวนี่เองที่จำเป็นต้องคัดออก
ต้องเลิกกัน
ฉันหยางซิ่วลี่นั้นลิขิตมาแล้วว่าจะเป็นเจ้าสาวเข้าตระกูลมั่งคั่ง
หยางซิ่วลี่เดินกลับมาที่ห้องรับ เห็นหลินเจิ้งนั่งผ่อนคลายอยู่บนโซฟาจิบชาอยู่ ก็อัดอั้นโมโหขึ้นมาทันที
ลำบากเธอขนาดนี้ แต่ตัวเองกลับเฉยเมยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?
คบกับเขามาสองปี แม้แต่นิ้วเขายังไม่เคยแตะต้องเธอ ตอนนี้เพิ่งจะเลิกกัน แล้วผลลัพธ์กลับเป็นแบบนี้…
เสียทั้งของทั้งตัวจริง ๆ
ดีที่หลินเจิ้งยอมเลิกด้วย ยังให้คำสัญญาว่าจะเก็บหลักฐานการคัดลอกงานวิจัยของเธอไว้เป็นความลับตลอดไป
ก็ถือว่าคุ้มแล้ว
สิ่งที่จ่ายไปเมื่อคืนไม่เสียเปล่า
เหตุผลที่เธอต้องตัดขาดกับหลินเจิ้งให้เด็ดขาด ก็เพราะเธอกำลังจะหมั้นกับลูกชายมหาเศรษฐี
ก่อนหน้านั้น ต้องเลิกให้ขาดสะอาด
ไม่ให้ตอนนั้นหลินเจิ้งมาตามตื้อ
หลินเจิ้งเดินออกจากห้องรับ มาที่คลินิกนอกรั้วบ้าน
คลินิกชนบทที่พ่อแม่ของเขาเปิดกิจการไว้ หลังพ่อแม่เสียชีวิต เขาก็สืบทอดกิจการนี้ต่อมา
หญิงสาวงามคนหนึ่งเดินผ่านหน้าประตูพอดี
“หลินเจิ้ง สวัสดีตอนเช้านะ…”
หลินเจิ้งเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้าคือเฉินเสวี่ยโหรว หญิงมีสามีคนหนึ่งของหมู่บ้าน
เธอเห็นผู้หญิงสวยคนหนึ่งเดินออกมาจากบ้านหลินเจิ้ง ที่แปลกคือหญิงนั้นเดินกะเผลก ๆ แถมยังเดินบี้หน้าขาเป็นเชิง
หยางซิ่วลี่เห็นมีผู้หญิงสวยมองมาที่ตัว จึงรีบเดินตัวตรง ฝืนเดินให้เนียนที่สุด
เช้าตรู่ขนาดนี้ ตัวเองเดินกะเผลกออกมาจากบ้านผู้ชาย คนเห็นต้องเข้าใจผิดแน่นอน
เฉินเสวี่ยโหรวผิวขาวสะอาด ดวงตารูปดอกท้อเย้ายวนสุด ๆ เธอใส่เสื้อยืดกับยีนส์เรียบง่าย มวยผมสวยเรียบร้อย ส่วนอกอันโดดเด่นนั้นแทบจะโผล่ออกมา
เทียบกับหยางซิ่วลี่ หน้าตาด้อยกว่านิดหนึ่ง แต่เรือนร่างเต็มเปี่ยมกว่า
เธอเป็นผู้รู้มาก่อน เห็นท่าทางการเดินของหยางซิ่วลี่ก็เดาได้ขึ้นต้น
เธอเคยได้ยินมาว่าหลินเจิ้งกับหยางซิ่วลี่เป็นคู่รัก คบกันมาหลายปี ปีนี้ทั้งสองจบแพทย์กันพอดี น่าจะใกล้แต่งงานแล้ว
เฉินเสวี่ยโหรวแย้มรอยยิ้มบาง ๆ ที่แทบมองไม่ออก
ทั้งสองเป็นคู่รักกัน มีเรื่องแบบนั้นก็เป็นเรื่องปกติ ไม่มีอะไรน่าตกใจ
แค่เห็นท่าเดินของหยางซิ่วลี่ คืนนี้ต้องลำบากหนักแน่ เห็นทีหลินเจิ้งฝีมือไม่ธรรมดาสินะ
สมเป็นนักศึกษาแพทย์เรื่องมาก
“ซิ่วลี่ มาหาหลินเจิ้งกันแต่เช้าเลยเหรอ?”
เฉินเสวี่ยโหรวเอ่ยทักทายเธอ
หยางซิ่วลี่หน้าตึงเตียน “เอ่อ…ก็…เมื่อก่อนฉันลืมกระเป๋าสตางค์ไว้ที่บ้านเขา วันนี้เช้าเลยมารับมาหน่อย”
เฉินเสวี่ยโหรวมองไปที่หลินเจิ้งแล้วยิ้ม “สองคนใกล้แต่งงานกันแล้วใช่ไหม?”
หลินเจิ้งเอ่ยว่า “เราสองคนเลิกกันแล้ว ต่อจากนี้เธอเดินถนนของเธอ ฉันเดินของฉัน”
เฉินเสวี่ยโหรวหน้าตายใจ
ตอนเลิกกันกันแล้ว ยังต้องมีเรื่องบนเตียงกันอีกเหรอ?
เมื่อกี้ท่าเดินของหยางซิ่วลี่ ชัดว่าถูกจัดการไม่เบา
เด็กรุ่นใหม่นี่เล่นเป็นจริง ๆ!
หยางซิ่วลี่แอบวางแผนจะเดินหนีไปเงียบ ๆ ไม่ให้ใครรู้เรื่องระหว่างเธอกับหลินเจิ้ง
แต่เห็นสีหน้าของเฉินเสวี่ยโหรวว่าประหลาดใจ เธอก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องเดาได้แล้ว
ก็ให้เป็นได้ เช้าตรู่ขนาดนี้ ผู้หญิงคนหนึ่งเดินออกมาจากบ้านผู้ชาย แถมยังเดินด้วยท่าทางแบบนี้
ใครเห็นก็ต้องคิดมากทั้งนั้น
แต่เอาเข้าจริง
เรื่องนี้มันจะไปโทษฉันได้ไหม?
โทษหลินเจิ้งคนโง่นั่นแหละ ทำเหมือนไม่ได้เห็นผู้หญิงมาแปดร้อยปี
หยางซิ่วลี่อายจนไม่กล้าสบตาเฉินเสวี่ยโหรว
เฉินเสวี่ยโหรวยิ้ม แววตาแฝงนัยลึก เอ่ยว่า “ฉันไปก่อนนะ” แล้วก็เดินออกไป
หยางซิ่วลี่จะพูดอะไร แต่ต้องเคาะคออย่างเบาก่อน
เมื่อคืนเธอร้องอยู่ทั้งคืน ตอนนี้คอแห้งเป็นไฟ
ทำได้ไงล่ะ
อดทนไม่ไหวจริง ๆ น่ะ
“หลินเจิ้ง ต่อจากนี้เราสองคนขาดกันเด็ดขาด ห้ามมาก่อกวนฉันอีก”
หลินเจิ้งหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง เอ่ยอย่างเรื่อยเฉย “ฉันเพิ่งจะได้เป็นโสดอิสระ เป็นอิสระมีความสุข ใครจะว่างจนไปก่อกวนเธออ่ะ”
“อีกอย่าง ที่ตัวเธอไม่มีอะไรเหลือให้ฉันต้องหวงแหนนแล้ว”
ที่เคยเป็นหมาจัดตีนขนาดนี้ กลับเด็ดขาดได้ขนาดนี้ หยางซิ่วลี่แทบยอมรับไม่ได้
“ฉันรู้ว่าตอนที่ฉันขอเลิก เธอเกลียดฉัน เธอหาเรื่องตอแยทั้งเพื่อสืบเรื่องฉัน ยังมาข่มขู่ฉันอีก แล้วเธอได้อะไรกันแน่?”
หลินเจิ้งเอ่ยเรื่อย ๆ ว่า “ฉันได้ครั้งแรกของเธอไป”
หยางซิ่วลี่ได้ยินคำนั้น ทั้งอายทั้งแค้น ใบหน้านวลระเรื่อแดงขึ้นทันที
“สองปีที่ผ่านมา เธอดีกับฉันสารพัดวิธี ก็เพื่อจะได้ผัวฉันแค่นั้นเหรอ?”
หลินเจิ้งพยักหน้า “ใช่”
“คุณชั่วช้าสิ้นดี!”
หยางซิ่วลี่โกรธจัด ยกมือตบเข้าให้หวัด ๆ
เธอคิดว่าเขาแม้แต่น้อยต้องมีความรู้สึกต่อเธอบ้าง ไม่คิดว่าเขาต้องการแค่การผัวเธออย่างเดียวจริง ๆ