หลังจากตื่นขึ้นมา เธอก็ได้เห็นเขาทำตัวหน้าด้านหน้าทน ทั้งใช้ไม้อ่อนและไม้แข็งบีบบังคับให้เธอไปจดทะเบียนสมรส แสดงความรักและความลำเอียงที่มีต่อเธออย่างซื่อตรงและเก้ๆ กังๆ
ผ่านความผันผวนมาถึงสามชาติ ความรักในครอบครัวช่างเย็นชา คนใกล้ชิดกลับเสแสร้ง ทุกคนที่เข้ามาใกล้เธอล้วนมีผลประโยชน์แอบแฝง
มีเพียงเผยเจาหวายที่ไม่เคยคิดคำนวณอะไรแม้แต่น้อย ตั้งแต่ต้นจนจบ ในหัวใจและสายตาของเขามีเพียงเธอคนเดียว
เธอไม่เคยรู้เลยว่าการได้รับความรักและการทะนุถนอมจากใจจริงนั้นเป็นอย่างไร
เวินซูหว่านมองตัวเองในชุดกระโปรงสีแดงผ่านกระจก ความน้อยใจและความเหนื่อยล้าที่อัดอั้นอยู่ในใจพลันเอ่อล้นขึ้นมา ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่สองแก้มของเธอเปรอะไปด้วยคราบน้ำตา
ทันใดนั้นก็มีเสียงเรียกดังขึ้น
“เยาวชนเวิน เสร็จหรือยัง?”
เวินซูหว่านถึงเพิ่งได้สติ เผยเจาหลานยังคงเฝ้าอยู่หน้าประตู เธอยกมือเช็ดน้ำตาอย่างลวกๆ แล้วแต่งหน้าใหม่ จัดชุดกระโปรงให้เรียบร้อย
เสียงของเผยเจาหลานดังขึ้นจากนอกประตูอีกครั้ง เวินซูหว่านนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงออกจากมิติ แล้วเอ่ยเสียงเบา
“เสร็จแล้ว”
เผยเจาหลานหมุนตัวผลักประตูเข้ามา พอเงยหน้ามองก็ชะงักงันไปทันที แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงในความงาม
ก่อนหน้านี้เวินซูหว่านมักมีสีหน้าเหินห่าง แต่ตอนนี้ชุดกระโปรงสีแดงขับให้ผิวของเธอผุดผ่อง ใบหน้าดูอ่อนโยนและงดงามจนยากจะละสายตา เผยเจาหลานจึงเผลอหลุดปากออกมา
“เยาวชนเวิน สวยเกินไปแล้วนะ!”
เวินซูหว่านยิ้มบางๆ พลางเอ่ยถามเสียงเบา
“ขอบคุณนะ”
เผยเจาหลานยังคงตะลึงในความงามของเธอ พลางแอบคิดในใจว่า สายตาของพี่สี่ดีเกินไปแล้ว ได้แต่งกับภรรยาสวยขนาดนี้เชียว