เวินซูหว่านหันหลังเดินออกจากตระกูลเวิน เข้าสู่ลานบ้านอันเงียบสงัด สายตาหยุดลงที่จักรยานคานคู่สองคันตรงมุมลาน เธอไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยกมือขึ้นเก็บพวกมันเข้าไปในมิติ
เธอลอบคำนวณในใจ ความเร็วของตัวเองคืนนี้ยังช้าเกินไป
เวินเจี้ยนเหิง เวินเจี้ยนอัน เมิ่งเหวยเฉิง เมิ่งกั๋วเหลียง ตระกูลเหล่านี้ล้วนเคยวางแผนเล่นงานเธอ คืนนี้เธอจะไม่ปล่อยให้บ้านไหนรอดไปได้แม้แต่บ้านเดียว จะกวาดของจนเกลี้ยงทีละบ้าน
เธอเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้เที่ยงคืนแล้ว เธอเสียเวลาอยู่ในบ้านตระกูลเวินไปหนึ่งชั่วโมง
จะชักช้าอีกไม่ได้ ต้องเร่งมือให้เร็วขึ้น
เวินซูหว่านก้าวฉับไว ปีนข้ามกำแพงตระกูลเวินออกมาอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นหยิบจักรยานออกมาจากมิติ กระโดดขึ้นนั่งแล้วถีบออกไปเต็มแรง
ราตรีมืดมิด ตรอกซอกซอยเงียบสงัดไร้ผู้คน เธอปั่นจักรยานตรงไปยังบ้านของเวินเจี้ยนอัน อาสาชายคนเล็กของเธอ ซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด ห่างไปเพียงสองช่วงถนนเท่านั้น
เวินเจี้ยนอันดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกอุตสาหกรรม ทั้งยังเป็นหนึ่งในผู้สมรู้ร่วมคิดหลักที่วางแผนเล่นงานเธอ จิตใจชั่วร้ายเช่นนี้ ไม่ควรค่าแก่การไว้หน้าแม้แต่น้อย
เวินซูหว่านมาถึงหน้าบ้านเวินเจี้ยนอันอย่างรวดเร็ว เธอเก็บจักรยานเข้าไปในมิติก่อน แล้วกระโดดข้ามกำแพงเข้าไปในลานบ้านอย่างคล่องแคล่ว
เธอชำนาญการงัดประตู เปิดเข้าไปในห้องรับแขกโดยไม่เสียเวลาตรวจดูอย่างละเอียด ไม่ว่าจะผ่านตรงไหน ของมีค่าทั้งหมดก็ถูกเก็บเข้าไปในมิติ ส่วนเฟอร์นิเจอร์ธรรมดาราคาถูกและผุพังเหล่านั้น เธอไม่เก็บไปแม้แต่ชิ้นเดียว
จากนั้นเธอก็มุ่งตรงเข้าไปในห้องหนังสือของเวินเจี้ยนอัน ยกมือขึ้นกวาดเก็บข้าวของทั้งหมดในห้องเข้าไปในมิติ
ทันทีที่ห้องถูกกวาดจนเกลี้ยง ช่องลับที่ซ่อนอยู่บนกำแพงด้านหลังชั้นหนังสือก็ปรากฏให้เห็น
เวินซูหว่านไม่แม้แต่จะเงยเปลือกตา เธอเก็บสิ่งของทั้งหมดที่อยู่ในช่องลับเข้าไปในมิติโดยไม่ลังเล
เมื่อเก็บของในห้องหนังสือเสร็จ เธอก็รีบเข้าไปในห้องนอนของเวินเจี้ยนอันกับภรรยา