กระแสดาบและเงาดาบยิ่งแผ่กระจายออกไปอย่างไร้ขอบเขต พลังสังหารอันรุนแรงถึงขีดสุดแผ่ปกคลุมอาณาบริเวณนั้น ปราณวิญญาณของฟ้าดินปั่นป่วนวุ่นวาย เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวไม่ขาดสาย เห็นเพียงสองคนปลดปล่อยพลังโจมตีอย่างบ้าคลั่ง เข้าใกล้กันมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีทีท่าจะถอยหนีแม้แต่น้อย
"ตายไปเถอะ!" ฉินหย่าผู้ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ ปราณวิญญาณในกงล้อวิญญาณสองวงของร่างหลั่งไหลออกมาพร้อมกัน ผสานเข้าไปในวิญญาณชะตา จากนั้นแสงดาบน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมา
การโจมตีครั้งนี้ ต้องสังหารเซียวมู่หยางให้ได้
และในขณะนี้ ปราณวิญญาณในเส้นชีพจรภายในร่างของเซียวมู่หยางก็พลุ่งพล่านคำรามขึ้นมาเช่นกัน พลังกระแสดาบบนกายพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุด กลับกลายเป็นดาบยักษ์อันลวงตา ปลดปล่อยเจตจำนงดาบอันแข็งแกร่งยิ่ง พุ่งสังหารไปยังฉินหย่าที่อยู่เบื้องหน้า
"ฉึกๆ..." แสงดาบและเจตจำนงดาบปะทะกันอย่างรุนแรง เกิดเสียงเสียดสีแหลมสูง ราวกับจะฉีกเยื่อแก้วหูให้ขาดออกจากกัน เห็นเพียงแสงดาบและเจตจำนงดาบต่างผ่านทะลุกันและกัน ไปตกบนร่างของเซียวมู่หยางและฉินหย่าตามลำดับ
รูม่านตาของฉินหย่าหดตัวอย่างรุนแรง รีบปลดปล่อยพลังป้องกันต้านทาน แต่เจตจำนงดาบน่ากลัวเพียงใด ทำลายพลังป้องกันแตกสลายในพริบตา แทงเข้าไปในร่างของเขา ทำให้เขาพ่นเลือดออกมาหนึ่งคำ ร่างกายกระเด็นปลิวไปข้างหลัง
ส่วนแสงดาบพุ่งตรงมาที่เบื้องหน้าเซียวมู่หยาง ในชั่วขณะนี้ เซียวมู่หยางรู้สึกได้เพียงพลังอันโอหังต้องการจะทลายร่างของเขา กระดูกทั่วร่างสั่นสะเทือน
ในจิตใต้สำนึก ราวกับเขาได้กระตุ้นบางอย่าง
จากนั้น แสงสีทองอร่ามเป็นวงๆ ก็หอบเอิบอาบไปทั่วร่างของเขา กลับลดความรู้สึกนั้นลงได้ และพลังในแสงดาบก็ราวกับถูกอ่อนพลังลงด้วยเช่นกัน
แสงดาบตกลงบนร่างของเขา ทำให้เขาส่งเสียงครางอู้อี้ในลำคอ ร่างกายถูกผลักถอยไปกว่าสิบก้าว มุมปากมีเลือดซิบๆ ไหลออกมา แต่ทว่า ไม่ได้ล้มลง
เมื่อเทียบกันแล้ว ในการต่อสู้ครั้งนี้ เซียวมู่หยางค่อนข้างได้เปรียบเล็กน้อย
"เจ้าคนนี้..." มู่เฟิงที่ยืนดูอยู่ห่างๆ เห็นภาพดังกล่าว สายตาจ้องเขม็งนิ่ง กลับต้านทานการโจมตีครั้งนี้ได้