เจียงอู๋พักอยู่บ้านสองวัน
ผลตรวจติดตามไม่มีปัญหา เธอจึงกลับไปทำงานที่แผนกฉุกเฉินของโรงพยาบาลต้าอันอีกครั้ง
ตารางเวรของเธอเป็นแบบนี้
วันแรกเข้าเวรกลางวัน ตั้งแต่ 8 โมงเช้าถึง 6 โมงเย็น
วันที่สองเข้าเวรกลางคืน ตั้งแต่ 6 โมงเย็นถึง 8 โมงเช้าของวันถัดไป
จากนั้นก็หยุดสองวัน
เวรกลางวันทำงานติดกัน 10 ชั่วโมง ส่วนเวรกลางคืนทำงานติดกัน 14 ชั่วโมง
เจียงอู๋อยากหลับตาแล้วทิ้งตัวลงไปนอนสบาย ๆ ให้รู้แล้วรู้รอด
-
7 โมง 40 นาทีเช้า เจียงอู๋เดินเข้าห้องเปลี่ยนชุดของบุคลากรทางการแพทย์ เปลี่ยนเป็นชุดสครับสีน้ำเงินเข้ม แล้วสวมเสื้อกาวน์สีขาวทับ ก่อนจะติดป้ายชื่อไว้ตรงอกซ้ายของเสื้อ
7 โมง 55 นาที แพทย์เวรกะกลางคืนเริ่มส่งเวรและรายงานอาการของคนไข้หลายคน
เจียงอู๋ฟังไปพลาง เปิดดูเวชระเบียนอย่างรวดเร็วไปพลาง
ตั้งแต่ 8 โมงเช้าเป็นต้นมา เจียงอู๋แทบไม่ได้นั่งพัก ปากก็แทบไม่ได้หยุดพูด
เจ็บหน้าอก ปวดท้อง ไข้สูง บาดแผลจากอุบัติเหตุ...