เจียงอู๋กำลังเอนกายดื่มน้ำอัดลมอยู่ในหอพัก จู่ ๆ ก็ได้รับคำขอเป็นเพื่อน
ผู้ส่งคำขอ: ฉินเยี่ยน
ข้อความยืนยัน:【ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง? ตอนนี้ฉันอยู่ใต้หอพักเธอแล้ว】
ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมผุดขึ้นมาในหัว
ฉินเยี่ยน เผ่าเหยี่ยวดำ ผู้พิทักษ์ระดับเอส
แฟนเก่าของเจ้าของร่างเดิม
ทั้งคู่คบกันตั้งแต่ตอนเรียนอยู่ที่สถาบันชั้นยอด
ตอนนั้นพวกเขายังไม่ผ่านการแบ่งแยกด้วยซ้ำ
ฉินเยี่ยนคอยไปเรียนเป็นเพื่อนเธอ ซื้อข้าวให้ และหลังฝึกเสร็จก็ยังอ้อมไปส่งเธอถึงหอพัก
ต่อมา ฉินเยี่ยนแบ่งแยกเป็นผู้พิทักษ์ระดับเอส ส่วนเจียงอู๋แบ่งแยกเป็นผู้นำทางระดับซี
เขาตอบข้อความช้าลงเรื่อย ๆ เจอกันน้อยลงทุกที
เจ้าของร่างเดิมเป็นฝ่ายขอเลิกก่อน
ฉินเยี่ยนไม่ได้รั้งเธอไว้
เจ้าของร่างเดิมลบช่องทางติดต่อของเขาทิ้งทั้งหมด
ตอนนี้เจียงอู๋เพิ่งประกาศต่อสาธารณะว่าเธอรักษาผู้พิทักษ์ระดับเอสได้
เขาก็โผล่มาทันที
ถ้าเขามาเร็วกว่านี้สักวัน เจียงอู๋คงพอจะเชื่อได้ว่าเขามาเพราะยังมีเยื่อใยเก่า ๆ
เจียงอู๋ไม่อยากเจอเขาจริง ๆ
แต่พอคิดดูแล้ว เธอก็ตัดสินใจไปพูดให้ชัดต่อหน้า จะได้จบกันไปเสียที
เธอมาถึงใต้หอพัก
รถลอยฟ้าสีเงินคันหนึ่งจอดอยู่ริมทาง
ชายคนหนึ่งยืนอยู่ข้างรถ
เขาสวมเครื่องแบบสีดำของหน่วยรบ รูปร่างสูงโปร่ง ผมสั้นสีดำเสยไปด้านหลัง เผยให้เห็นใบหน้าคมคายและแนวคิ้วเด่นชัด
ดวงตาคู่หนึ่งเป็นสีทองอ่อนมาก
มองแค่รูปลักษณ์ภายนอก ก็เข้าใจได้ไม่ยากว่าทำไมเจ้าของร่างเดิมวัยสิบแปดถึงหวั่นไหว
เมื่อฉินเยี่ยนเห็นเจียงอู๋ สีหน้าที่ตึงเครียดมาตลอดทางก็ผ่อนคลายลงในที่สุด
“อู๋อู๋ ในที่สุดเธอก็ยอมออกมาเจอฉัน”
เจียงอู๋หยุดเดิน
คำพูดแบบนี้ฟังดูเหมือนเธอยังตัดใจจากเขาไม่ได้
“ที่ออกมาก็เพื่อพูดให้ชัด ว่าต่อไปอย่ามาที่นี่อีก”
รอยยิ้มบนใบหน้าฉินเยี่ยนจางลงเล็กน้อย