หลังกลับจากหุบเขาเผ่ามังกร เจียงอู๋ก็ทำงานติดกันหลายวัน
พอถึงวันหยุด เธอเพิ่งกลับมาถึงคฤหาสน์ในเขตเก้า ก็เห็นกล่องหลายใบเพิ่มขึ้นมาในห้องนั่งเล่น
เซี่ยจี้ไป๋นั่งอยู่ข้าง ๆ พอเห็นเธอเข้ามาก็ลุกขึ้นทันที
“พี่สาว ของเธอ”
เจียงอู๋ยื่นกระเป๋าทำงานให้เสี่ยวไป๋ แล้วเดินเข้าไปนั่งยอง ๆ ข้างกล่อง
เมื่อเปิดฝากล่องออก ก็เห็นปืนไรเฟิลซุ่มยิงสวยงามกระบอกหนึ่งวางอยู่ข้างใน ตัวปืนเป็นสีชมพูอ่อน ๆ ข้างกันมีอุปกรณ์เสริมจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ แม้แต่ซองกระสุนสำรองก็เตรียมไว้ให้พร้อม
เธอยกมันขึ้นมาลองด้วยมือข้างเดียว ก่อนประทับพานท้ายเข้ากับบ่าอย่างชำนาญ
มันเบากว่ากระบอกที่เธอเคยใช้ก่อนหน้านี้อย่างเห็นได้ชัด แถมจุดศูนย์ถ่วงก็พอดีกับมือกว่าเดิม
“สวยจัง~ แถมเบากว่ากระบอกก่อนด้วยนะ”
“อืม ฉันปรับแต่งให้เธอเป็นพิเศษเลย ถือแล้วจะได้เบามือหน่อย” เซี่ยจี้ไป๋มองท่าทางที่เธอชอบปืนจนวางไม่ลง ดวงตาก็โค้งตามไปด้วย “ฉันปรับแรงถีบไว้แล้ว ยิงนานหน่อยแขนก็ไม่เมื่อย”
เขาเปิดกล่องที่เหลืออีกหลายใบ
มีปืนหลากหลายแบบ ลวดลายบนตัวปืนล้วนสวยงาม ทั้งสีม่วงทอง สีขาวทอง แถมยังมีปืนกระบอกหนึ่งพิมพ์ลายเยลลีสีเขียวสวมแว่นกันแดดไว้ด้วย
ข้างกันยังมีกระสุนหลากหลายขนาดเรียงซ้อนกันเป็นตั้ง ๆ หลายกล่อง