ยานธงเขตสี่
หลายวันมานี้ ตอนกลางวันเจียงอู๋สวมเครื่องแบบทหาร เข้าประชุมและออกคำสั่งในห้องบัญชาการร่วมอย่างเคร่งขรึม ข้างมือยังมีแก้วเก็บอุณหภูมิที่ใส่เก๋ากี้ไว้สองสามเม็ด
พอตกกลางคืน เธอก็ไม่ผลักประตูห้องฮั่วฉางชวนเข้าไป ก็ผลักประตูห้องเหวินเสวี่ยฉือเข้าไป
……
ผมหน้าม้าของเหวินเสวี่ยฉือเปียกชื้นด้วยเหงื่อ ใบหน้ายังมีรอยแดงที่จางหายไปไม่หมด
เขาปรับลมหายใจอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมองเจียงอู๋
“ที่รัก”
เจียงอู๋นอนซบอยู่บนอกเขา
“หืม?”
เหวินเสวี่ยฉือยกมือขึ้น ปัดผมที่ติดอยู่ข้างแก้มเธอออก
“ช่วงนี้เธอถี่ไปหน่อยหรือเปล่า?”
สีหน้าเจียงอู๋แข็งค้างไปนิดหนึ่ง ก่อนจะรีบหันไปมองทางอื่น
“มีเหรอ?”
“มีสิ”
น้ำเสียงของเหวินเสวี่ยฉืออ่อนโยน แต่ไม่เปิดโอกาสให้เธอหลบเลี่ยง