ยานธงแห่งเขตสี่ ห้องเก็บอาวุธ
เจียงอู๋มองกระสุนตรงหน้าด้วยสีหน้าเจ็บปวดใจ
กระสุนชนิดนี้ผลิตจากแร่พลังจิตบริสุทธิ์สูงกับโลหะผสมเจาะเกราะ ใช้รับมือกับสัตว์มารโดยเฉพาะ
อานุภาพร้ายกาจ ราคาก็ร้ายกาจไม่แพ้กัน
นัดละ 100,000 เหรียญดวงดาว หนึ่งซองมี 12 นัด
นั่นหมายความว่ากระสุนหนึ่งซองที่เธอยิงจนหมดไปครั้งก่อนมีมูลค่าถึง 1,200,000 เหรียญ
เซี่ยจี้ไป๋เพิ่งตรวจอาวุธของตัวเองเสร็จ พอเดินเข้ามาก็เห็นเจียงอู๋ถือซองกระสุน สีหน้าเจ็บปวดใจ
“พี่สาว เป็นอะไรไป?”
เจียงอู๋หันมามองเขา
“กระสุนแพงจังเลย”
เธอไม่อยากจ่ายเงินซื้ออุปกรณ์สักหน่อย
พอนึกว่าทุกนัดที่ยิงออกไปคือเงินทั้งนั้น เธอก็ไม่อยากเหนี่ยวไกแล้ว
เซี่ยจี้ไป๋รับซองกระสุนไปดู
“อันนี้เหรอ?”
เจียงอู๋พยักหน้า
เซี่ยจี้ไป๋ส่งซองกระสุนคืนให้เธอ พูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ
“ก็ไม่เท่าไรนะ ที่บ้านฉันมีเยอะแยะ”
เจียงอู๋ชะงักไป
“ที่บ้านนาย?”
“อืม”
เซี่ยจี้ไป๋ตรวจอาวุธตรงเอว
“บ้านฉันทำธุรกิจอาวุธ กระสุน อาวุธทางทหาร แล้วก็ยานรบมีหมด”
“กระสุนแบบนี้ที่บ้านฉันมีเยอะ”
พูดจบเขาก็เสริมอีกประโยค
“พี่สาว ใช้ได้เต็มที่เลย”
“ยิงหมดแล้วฉันให้ที่บ้านส่งมาให้”
สายตาที่เจียงอู๋มองเซี่ยจี้ไป๋ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเร่าร้อนผิดปกติ
ที่แท้ก็เป็นองค์ชายวงการค้าอาวุธนี่เอง
เซี่ยจี้ไป๋ถูกเธอมองอย่างเร่าร้อน มุมปากก็ยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
หรือว่าพี่สาวกำลังคิดจะรับเขาเป็นสามีสัตว์แล้ว?
เจียงอู๋ซาบซึ้งใจ ยกมือขึ้นตบไหล่เขาเบา ๆ
“เสี่ยวเซี่ย”
เซี่ยจี้ไป๋ยืดตัวตรง
“หืม?”
“คบกับนายเป็นเพื่อนนี่ไม่เสียเปล่าจริง ๆ”
เซี่ยจี้ไป๋ “……”
-
ภายในห้องบัญชาการร่วม
ยานรบหลายลำเตรียมการขั้นสุดท้ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว
พวกมันจะบุกไปยังทิศทางที่สัตว์มารซุ่มโจมตี ตามคำสั่งก่อนหน้านี้ของเจียงอู๋
แต่บนยานรบไม่ได้มีคนอยู่มากนัก