คำสั่งถูกถ่ายทอดลงไปอย่างรวดเร็ว
กองกำลังจากแต่ละเขตรวมพลกันอีกครั้ง เตรียมกวาดล้างฐานที่มั่นขนาดเล็กรอบแนวป้องกันตะวันตกและสถานีพลังงานหลัก
แต่ละฐานที่มั่นขนาดเล็กจะส่งหน่วยหนึ่งไปกวาดล้าง
ก่อนออกเดินทาง หัวหน้าหน่วยทุกคนมารวมตัวกันตรงหน้าเจียงอู๋
ข้างกายเจียงอู๋มีเยลลีสีเขียวกองสูงเป็นชั้น ๆ จนดูคล้ายหอแก้วแชมเปญ เธอมองทุกคนแล้วเอ่ยว่า
“หนึ่งหน่วยรับเยลลีสีเขียวไปหนึ่งตัว ให้หัวหน้าหน่วยเป็นคนดูแล หัวหน้าหน่วยทุกคนต่อแถวเข้ามารับได้เลย”
แบบนี้หลังยึดฐานที่มั่นแต่ละแห่งได้ เยลลีสีเขียวก็จะชำระล้างมลพิษในฐานที่มั่นได้ทันที
หัวหน้าหน่วยที่ได้รับเยลลีสีเขียวต่างทะนุถนอมมันอย่างระมัดระวัง ใช้สองมือประคองไว้ ก่อนปล่อยให้มันมุดเข้าไปในกระเป๋าเสื้อเครื่องแบบตรงอกด้วยตัวเอง
จิตวิญญาณของเจียงอู๋เด้งดึ๋งนุ่มนิ่ม น่ารักเกินไปแล้ว
รองหัวหน้าหน่วยที่ยืนอยู่ด้านหลังอดถามไม่ได้
“รองหัวหน้าหน่วยไม่มีเหรอครับ?”
เจียงอู๋ตอบว่า “มันแบ่งตัวได้ มีให้หัวหน้าหน่วยคนละตัวก็พอแล้ว”
พอถึงคิวจี้หลาน เธอก็ก้าวออกมาจากแถว
ผมสั้นสีทองของเธอยังคงดูปราดเปรียว ผิวสีน้ำผึ้ง ใบหน้าคมคายแฝงความดุดันอยู่หลายส่วน
เธอสวมชุดปฏิบัติการสีดำ คาดเข็มขัดทหารไว้ตรงเอว รองเท้าบูตทหารก้าวเข้ามาพร้อมเรียวขายาว
บางทีอาจเพราะประจำการอยู่ในหน่วยรบมานาน เธอจึงมีบุคลิกเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร
จู่ ๆ เจียงอู๋ก็นึกขึ้นมาได้ว่าเมื่อก่อนเธอเคยจับกล้ามท้องของจี้หลาน ทั้งสองยังเคยไปกินมื้อเย็นด้วยกันตามลำพัง และสุดท้ายจี้หลานก็สารภาพรักกับเธอด้วย
เจียงอู๋รีบหยุดคิดฟุ้งซ่าน แล้ววางเยลลีสีเขียวลงบนฝ่ามือของจี้หลาน
จี้หลานใช้นิ้วชี้จิ้มเยลลีสีเขียวเบา ๆ ก่อนยิ้มให้เจียงอู๋
“จิตวิญญาณของคุณน่ารักเหมือนคุณเลยค่ะ”
เจียงอู๋ชะงักไปนิดหนึ่ง แล้วเริ่มคิดว่าตัวเองชอบผู้หญิงหรือเปล่า