“ขอพูดตรง ๆ เสาทองนี้คงต้องดูวาสนาเช่นกัน หากสัมผัสไม่ได้ ก็เกรงว่าจะเข้าไปไม่ได้ พวกท่านแยกย้ายกันไปจะดีกว่า โอกาสจะได้มากขึ้นอีกหน่อย” ผู้บำเพ็ญที่เดินเข้ามาทีหลังกล่าว
คนจากสำนักอู๋ซ่างหลายคนหันไปมองผู้บำเพ็ญผู้นั้น แล้วเผยรอยยิ้มเล็กน้อย
เยี่ยนชิงอธิบาย “ท่านวางใจเถิด พวกเรามีกันหลายคน อย่างไรก็ต้องมีสักคนที่เข้าใจได้”
ผู้บำเพ็ญก็เตือนด้วยความหวังดี เมื่อเห็นพวกเขาตั้งใจเช่นนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก
คนจากสำนักอู๋ซ่างหลายคนแยกย้ายกันล้อมรอบเสาต้นแรก สบตากันแวบหนึ่ง
ไม่ต้องรอให้หลินตู้เอ่ยปาก ห้าคนนอกจากฉีเจินก็ผนึกมือแผ่สัมผัสญาณวิเศษออกมาพร้อมกัน สัมผัสญาณวิเศษของทั้งหกเชื่อมถึงกัน แล้วจึงหยั่งลงบนเสาต้นแรกด้วยกัน
วิชานำทางด้วยสัมผัสวิญญาณนี้จะสำเร็จได้ก็เฉพาะผู้ที่ไว้ใจกันอย่างถึงที่สุด หากมีผู้ใดอยากฝืนปลดออก ย่อมกระทบกระเทือนผู้อื่นอย่างแน่นอน แต่ทั้งหกสร้างความไว้ใจเด็ดขาดต่อกันมาหลายปี จึงไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
ราวหนึ่งเค่อต่อมา ขณะที่คนหนึ่งกำลังพิจารณาพลังบนเสาทองอย่างตั้งใจ ก็ถูกแรงดึงดูดของเสาทองดึงเข้าไป ชั่วพริบตาทั้งหกก็หายไปจากรอบเสาอย่างพร้อมเพรียง เหลือเพียงฉีเจินคนเดียวที่มองบริเวณรอบตัวอันว่างเปล่าอย่างเงียบงัน แล้วกัดฟัน ตามเข้าไปติด ๆ
เบื้องหน้าเป็นทะเลสายฟ้า เสียงฟ้าร้องครืนครั่น ภายในดูเหมือนแฝงพลังที่โหดร้ายป่าเถื่อนเป็นพิเศษ ทำให้ผู้ที่เพิ่งก้าวเข้ามาอดไม่ได้ที่จะอยากถอยหลังก่อน
“นี่คืออสนีบาต” ม่อหลินพาดกระบี่ขวางหน้าทุกคน ระแวดระวังไม่ให้ใครเผลอเข้าไป “วังสายฟ้า”
“เรื่องนี้ข้ารู้!” เยี่ยนชิงยกมือที่ถูกพันไว้อย่างเรียบร้อยเป็นพิเศษขึ้นโดยไม่ทันคิด “วังสายฟ้า ช่วยหลอมร่างกายผู้บำเพ็ญและอาวุธเวทนานาชนิดได้ผลมาก เพียงแต่เสี่ยงควบคู่โอกาส”