แส้ยาวฟาดลงบนลูกกลมไฟไม้ไผ่ที่กลิ้งอยู่ เสียงหญิงสาวสดใสก้องกังวานขึ้นกลางเขาอันเงียบสงัด "เฮ้ เข้าแล้ว!"
แสงเทียนลอดผ่านลูกกลมไฟเปล่งประกายอบอุ่น ท่ามกลางราตรีอันมืดมิด ลูกกลมไฟชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง ดึงดูดแมลงหิ่งห้อยตลอดทาง เมื่อปล่อยขึ้นไปก็ราวกับดาวหางที่ลากหางแสงยาวเหยียด
ผู้บำเพ็ญสี่คนไม่ได้แบ่งทีม ต่างก็แย่งกันเอง ไม่มีใครยอมใคร
"เอาอีกๆ" ดวงตาเยี่ยนชิงเปล่งประกายเจิดจ้าแห่งความปรารถนาเอาชนะ "ข้าว่าไม่ควรเลย ข้ารวมเขาเฟยเหลียนเข้าเป็นส่วนหนึ่งของร่างแล้ว ยังไม่เร็วกว่าศิษย์พี่ใหญ่เลย"
"แรงของจิ่นเซวียนขนาดนั้น เจ้าลองขึ้นไปรับสิ! แค่กระดูกหักเท่านั้นแหละ" หยวนเย่เพิ่มโล่ป้องกันให้ลูกกลมไฟอีกชั้น แล้วให้หุ่นเชิดโยนขึ้นไปในอากาศใหม่ "ตกลงกันแล้วนะ ห้ามใช้พลังวิญญาณ ห้ามแอบถอดยันต์ห้ามพลังวิญญาณออกเด็ดขาด ไม่งั้นลูกกลมไฟจะพังเอาง่ายๆ"
ทั้งสี่คนพุ่งพรวดขึ้นพร้อมกัน ครั้งนี้เยี่ยนชิงเป็นฝ่ายได้ก่อน
"เอาเถอะ ตอนนี้เว้นแต่ศิษย์น้องเล็กที่ยังไม่ได้เข้า ล้วนเข้าคนละลูกแล้ว" หยวนเย่หายใจหอบหนึ่ง หันไปทางฉีเจิน "แต่ศิษย์น้องเล็กอ่อนแอจริงๆ พวกเราไว้ให้หน่อยก็ไม่เป็นไร"
สีหน้าฉีเจินบิดเบี้ยว สำนักอู๋ซ่างของพวกเขาจะเอาอาการอ่อนแอมาว่าเขาตลอดเลยหรือไร
เขากัดฟัน พอหุ่นเชิดโยนลูกกลมขึ้นมาอีกรอบก็พุ่งขึ้นก่อนเป็นคนแรก
ในวินาทีที่ทั้งสี่คนเฉียดผ่านกัน ฉีเจินชิงตัดหน้าไปหนึ่งลมหายใจ แย่งลูกกลมไปได้ แล้วพาลูกกลมวิ่งต่อ ลูกกลมไฟเฉียดผ่านพื้นหญ้า ทิ้งแสงไฟริบหรี่เป็นทางยาวบนพื้น
"เฮ้ ศิษย์น้อง เจ้าแอบถอดยันต์ห้ามพลังวิญญาณออกหรือเปล่า?" หยวนเย่ตะโกนเสียงดัง ขณะที่เคลื่อนเข้าประชิดจากด้านข้าง ก็ส่งสายตาให้เยี่ยนชิงฝั่งตรงข้าม
เยี่ยนชิงเข้าใจความหมาย ใช้เขาเฟยเหลียนบุกเข้าไปประชิด แต่ก็ยังไล่ตามฉีเจินไม่ทัน