หลินตู้รู้สึกรำคาญใจจริง ๆ เพราะเศษเสี้ยวจิตของเหยียนเหย่เชื่อมต่อกับนาง พวกเขารับรู้ความรู้สึกร่วมกัน ภายในหัวก็วุ่นวาย ภายนอกก็เสียงดัง นางยังต้องคำนวณค่ายกลท่ามกลางสภาพแวดล้อมแบบนี้ สมองแทบจะระเบิดแล้ว
"เลิกส่งเสียงสักที!"
ระบบค่ายกลของพวกมารวิญญาณไม่เหมือนกับของพวกเขา ค่ายกลใหญ่ที่ทับซ้อนกันนี้มีตาตำแหน่งถึงยี่สิบเจ็ดจุด ถึงเป็นค่ายกลโบราณหลงเหลือที่หลินตู้เคยคำนวณถึงเจ็ดวัน แต่ตอนนี้พวกเขามีเวลาเพียงแค่สามวัน
หรืออาจพูดได้ว่า ยังไม่ถึงสามวันด้วยซ้ำ
ค่ายกลใหญ่เริ่มทำงานแล้ว พวกเขาต้องหาวิธีทำลายค่ายกลให้ได้ในเวลาที่เร็วที่สุด
หลินตู้กัดลูกอมมินต์จนกรุบกรับ ความเย็นเยียบไหลจากลำคอลงสู่หัวใจ นางวางพู่กันลงแท่งสุดท้าย ด้ามพู่กันหักดังเป๊าะตามเสียงนั้น จากนั้นนางก็พุ่งตัวลุกขึ้นยืน ในดวงตาเปล่งประกายการณ์โกรธแค้นอันเยือกเย็น
“เงียบทั้งหมด ฟังข้าพูด.”
ฝ่ายคนอื่นพลตั้งจะไม่ยอมแต่เมื่อสบตาเข้ากับสายตาเยือกเย็นราวกับน้ำค้างแข็งของหลินตู้ ทุกคนก็เงียบไปพร้องเพรียง
คนตรงหน้าเพียงแค่อยู่ขั้นเถิงอวิ๋นระยะกลาง อายุยังน้อยที่สุดในที่นี้เลียด้วยซ้ำ แต่พลังกดดั้นที่แผ่ออกรอบตัวนางกลับทำให้ทุกคนพูดไม่ออก
“ตอนนี้สถานการณ์ชัดเจนแล้ว ต้องเป็นมารร้ายแผงศึกแน่ มีตูตำแหน่งทั้งสิ้นยี่สิบเจ็ดตู ใหญ่ที่สุดอยู่ตรงนี้”
หลินตูมองแผงผังที่วางตรงหน้า ข้างหยอกยังเสียงดังประกากขึ้น “เทียนอู๋ ทำให้นอกเหนือจากนักค่ายกลเหล่านั้นเงียบให้หมด”
แววเทียนอู๋ขานรับ แล้วยิงพลังวิญญาณออกไปหลายสายอย่างง่ายาย ปิดจุดต้องห้ามของผู้ที่กำลังพูดอยู่หลายคน พวกเขาต่างปิดคอ ตาเบิกกว้าง อ้าปากแต่กลับส่งเสียงไม่ได้