หลินตู้เดินดุ่ม ๆ ราวกับวิญญาณเร่ร่อนเข้าไปในห้องโถงใหญ่ของเฟิ่งเฉา
“ท่านเคยได้ยินไหมว่ามีคนเลือกเต๋าได้ครึ่งทางแล้วประตูปิดกลางคัน?”
เฟิ่งเฉาตอนเช้าตรู่ ยังจัดระเบียบงานที่ต้องทำในวันนี้ไม่เสร็จ ก็เจอคำถามประหลาดนี้เข้าตรงหน้า ทำลายแผนที่เพิ่งวางไว้ในหัวจนย่อยยับ
นางชะงักไปครู่หนึ่ง “หมายความว่าอย่างไร?”
หลินตู้ก็หาที่นั่งลง แล้วเล่าให้ฟังทั้งหมด
“เจ้าบอกว่าเจ้าดึงพลังฟ้าดิน สวรรค์ลดพรข้อกำหนดแห่งเต๋าลงมาให้ด้วยตัวเอง ผลักดันให้เจ้าก้าวเข้าสู่มหาวิถี พอเดินมาถึงหน้าประตู... ประตูมันปิด?”
เฟิ่งเฉาขมวดคิ้ว นางมีชีวิตมาเกือบพันปี ยังไม่เคยได้ยินเรื่องประหลาดแบบนี้มาก่อน
คนทั่วไปเลือกเต๋า ส่วนใหญ่จะอยู่ในช่วงข้ามวิกฤตขั้นสูง โดยมีใจใฝ่เต๋าคอยดึงสวรรค์ในจังหวะนั้น เพื่อพิสูจน์จิตใจของตน แล้วจึงเปิดประตูแห่งมหาวิถี
มีเพียงน้อยคนเท่านั้น ที่ไม่ได้อยู่ในช่วงข้ามวิกฤต แต่เพราะตนเองหยั่งรู้เต๋า ดึงพลังฟ้าดิน ทำให้สวรรค์ลดพรข้อกำหนดเต๋าลงมาด้วยตัวเอง แล้วเปิดประตูแห่งมหาวิถี
เฟิ่งเฉามองหลินตู้ที่อยู่ตรงหน้า “เรื่องนี้ไม่ควรเกิดขึ้นเลย”
หลินตู้นั่งไม่เป็นท่า ทรุดกายลงบนเตียงนุ่ม ส่ายหน้าตาม
สวรรค์ส่งคำเชิญเข้าร่วมเต๋ามาให้ แล้วดันมาค้างอยู่แค่สองนาทีก็ถอนข้อความนี้คืน
ไร้สาระสิ้นดี!
“สวรรค์ลดพรข้อกำหนดเต๋าลงมา ย่อมต้องยอมรับเจ้าแน่นอน ทำไมล่ะ?”
เฟิ่งเฉาคิดเท่าไหร่ก็ไม่เข้าใจ “หรือเจ้าจะลองไปถามศิษย์พี่สี่ของเจ้าดู ข้าเห็นเขาผ่านการเข้าสู่เต๋ามาสองครั้ง น่าจะมีประสบการณ์”
หลินตู้นึกถึงตอนที่เพิ่งทำให้โฮ่วชางโกรธเมื่อครู่นี้ ก็ส่ายหน้าต่อ “ไม่เอา”
นางไม่ยอมให้โฮ่วชางหัวเราะเยาะหรอก