ทว่าภูเขาไฟกลับปะทุขึ้นมาฉับพลัน ลาวาร้อนทะลักท่วมออกมาราวกับสายน้ำไม่รู้จบ เพียงพริบตาก็กลืนกินพื้นที่ที่หลินตู้เคยวางค่ายกลเอาไว้เมื่อครู่ — ภูเขาทั้งลูกถูกปกคลุมมิด
เมฆหนาทึบทึ้งฟ้า กระแสเพลิงสีแดงฉานปั่นป่วน แทบจะบดบังเงาร่างของนักบำเพ็ญชุดเขียวที่ลอยเคว้งอยู่บนนภา
ในโลกที่ร้อนระอุราวกับหลอมละลาย หลินตู้กลับเงียบขรึมอย่างน่าประหลาด
"น่าเสียดายจริง" ในสมาคม มีนักค่ายกลระดับสวรรค์ถอนหายใจ
เพราะเขาจดจ้อกับหลินตู้เป็นพิเศษ รู้ว่านางวางแนวค่ายกลไว้ยาวมากๆ เกือบจะพูดได้ว่า เป็นความยาวที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์
คงเป็นเพราะใจใหญ่เกินไป อยากได้มากไป จึงทำให้ล้มเหลว
หากแต่ตั้งใจทำจริงๆ ทำเพียงในขอบเขตแผนที่เท่านั้น บางทีอาจจะปะทะกับไคหยางได้สำเร็จ เพื่อแย่งชิงตำแหน่งจ้าวค่ายกล
แต่ในชั่วขณะนั้นเอง ทุกคนกลับต้องตาเบิกกว้างอย่างเหลือเชื่อ "นั่นคือ..."
"เป็นการดึงกระแส! เป็นค่ายกลดึงกระแส!"
"หลินตู้นางดึงลาวาทั้งหมดจากการปะทุของภูเขาไฟได้!"
"ไม่ใช่ ไม่ใช่ หลินตู้จุดชนวนภูเขาไฟล่วงหน้าต่างหาก! นี่คือแผนที่วางไว้แล้ว!!"
ท่ามกลางเสียงร้องด้วยความตกตะลึง ในอาณาเขตที่หลินตู้อยู่ พลังลาวาได้ปะทุขึ้นมา แต่ทว่ากลับไม่ได้มีการแตกกระจายหรือผิดรูปแบบ ไม่ได้เป็นรูปร่างที่ไม่มีระเบียบ หากแต่กับการไหลช้าๆ ไปตามเส้นค่ายกลที่วางไว้
ความเร็วหาไช่ว่าช้าไม่ แม้กระทั้งอาจจะกล่าวได้ว่ารวดเร็ว
ภายใต้การโจมตีที่ถาโถมเข้าไป คลื่นลาวาจึงแพร่กระจายไปทั้งสองอย่างรวดเร็ว
ทุกคนกลั้นลมหายใจ มองตามลาวาไหลไปข้างหน้า ผ่านทุกจุดที่หลินตู้เคยหยุดวางค่ายกลไว้
"เช่นนั้น... หลินตู้นั้นตั้งใจเรียกพลังของภูเขาไฟขึ้นมาโดยจงใจเลยหรือ?" หนึ่งคนเอ่ยถามอย่างไม่แน่ใจ
"ใช่!" นักค่ายกลแห่งหนึ่งของสมาคมกำหมัดแน่น ดวงตาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น หล่อนเป็นนักคิดค่ายกลสายการนำทางธรรมชาติ ต้องใช้กฎเกณฑ์ธรรมชาติในการตั้งค่ายกล ดังนั้นการกระทำของหลินตู้จึงตรงกับใจของหล่อนพอดี
"แต่นางจะแน่ใจได้อย่างไรว่า ลาวานั้นจะมีประโยชน์กับค่ายกลอย่างนี้จริง? ถ้าเกิดมีสิ่งเจือปนผิดปกติอยู่ภายใน มันจะทำลายค่ายกลทั้งหมดไปด้วยหรือไม่?" ผู้หนึ่งยังคงสงสัย