ศิษย์สำนักอู๋ซ่างนอกจากจิ่นเซวียนแล้ว สูงระหงแข่งกันเป็นแถว อยู่ในสำนักไม่รู้สึกอะไร พอออกมานอกสำนักก็เหมือนนกกระเรียนยืนอยู่กลางฝูงไก่ อีกทั้งแต่ละคนยังเป็นมังกรท่ามกลางหมู่มนุษย์ รูปลักษณ์และคุณสมบัติล้วนไม่ธรรมดา ผ่านการหล่อหลอมด้วยปราณวิญญาณมาเนิ่นนาน กลิ่นอายบารมีความโดดเด่นเหนือสามัญ
ชุยอวี๋จวินมองเห็นกลุ่มสามคนนั่นตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
นับแต่การประลองที่แคว้นกลาง หลินตู้ก็มีชื่อเสียงกระฉ่อนฟ้า ไม่เพียงแต่เชาวน์ปัญญา ท่วงท่าสง่างามก็ด้วย
ใคร ๆ ล้วนรู้ว่าหลินตู้เป็นยอดคนอ่อนแอ แต่หารู้ไม่ว่ายอดคนอ่อนแอจะงดงามถึงเพียงนี้ มีผู้ยกย่องว่านางประหนึ่งเกล็ดน้ำค้างบนสนเอกาโลก ผู้หาผู้ใดในหล้าเทียบเทียมมิได้
ผู้ที่ติดตามหลินตู้มาติด ๆ ก็คือเซี่ยเทียนอู๋ที่นางเฝ้าคะนึงถึงนักหนา
หญิงงามเยือกเย็นตัวจริง เบื้องล่างดวงตามีเพียงไฝเม็ดหนึ่ง สีแดงดั่งเมล็ดทับทิม ราวกับดอกเหมยแดงกลางผืนหิมะขาวโพลน คือความงามอันแรงกล้าและสะดุดตาที่สุดในแดนหนาวเหน็บ
หลังจากหลินตู้เดินมาถึงเบื้องหน้าอูซี ก็สัมผัสได้ถึงสายตาอันร้อนแรงวาบหนึ่ง
นางหันไปมองชุยอวี๋จวิน พบว่าจันทร์ขาวสว่างผู้นี้ ดวงตากลมโตคู่งามเปี่ยมล้นด้วยแววตาวาววับเปี่ยมปรารถนา ราวกับสาวกคลั่งดาราที่ได้พบเห็นตัวเป็น ๆ กำลังจ้องมองเซี่ยเทียนอู๋ด้วยประกายตาวิ้งวาว
หลินตู้: … เอ๊ะ? จันทร์ขาวสว่างนี่เหมือนมีพิรุธ
อูซีมองดูอาจารย์อาน้อยที่อายุอ่อนกว่าเขาถึงสองรอบต่อหน้าตน แล้วกัดฟันยกมือคารวะ "คารวะศิษย์พี่อาจารย์หลิน"