"โอสถหิมะปราณคือพลังต้นกำเนิดและพรสวรรค์ทั้งหมดของหิมะปราณ ดังนั้นไม่ว่าจะเรียกว่าออสถภายในของมัน หรือเรียกได้เลยว่ามันคือหิมะปราณเองก็ได้ เจ้าต้องการที่จะควบคุมโอสถหิมะปราณได้อย่างสมบูรณ์พร้อมทั้งรักษาสติของตนเองไว้ นอกเหนือจากวิชานี้แล้ว เจ้ายังต้องมีจิตใจที่เข้มแข็งอีกด้วย"
"สิ่งที่เจ้าต้องเอาชนะไม่ใช่เพียงแค่ความอาฆาตที่หิมะปราณตนก่อนหน้าทิ้งไว้ แต่ยังรวมถึงการดึงรั้งของกฎแห่งสวรรค์และปฐพี และสิ่งสำคัญที่สุด คือ ในความเจ็บปวดทรมานที่ดึงรั้ง เจ้าอยากจะจมดิ่งละทิ้ง นี่คือการเดิมพันครั้งใหญ่"
เวยจื่อ เตือนเสร็จแล้ว ก็คิดถึงบางอย่างขึ้นมาอีก นัยน์ตาสีแดงโลหิตฉายแววอาลัยเล็กน้อย "แต่ตอนนี้เจ้าก็ไม่มีทางเลือกอื่น หากเป็นเช่นก่อนหน้า เจ้ายังสามารถผนึกไข่มุกต้นกำเนิดนั้น ให้มันคงอยู่ในกายชั่วคราว แล้วค่อยย่อยเมื่อเจ้าพร้อม"
หลินตู้หยิบขวดเหล้าออกมากอีกครั้ง ยกขึ้นดื่ม แล้วพูดว่า "เช่นนั้นมันคงซวยแล้ว ข้าคนนี้ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ แต่ชอบจะขัดกับกฎและสัญชาตินัก"
นางยืดข้อมือที่แข็งทื่อขึ้นมา เปิดตำรา กวาดสายตามองคร่าว ๆ
"ต้องการจะทำให้พลังต้นกำเนิดในโอสถที่เหนือกว่าฐานของตนเองไปไกลจนถึงขั้นของปวงจักรวาลพอใช้ได้ ต้องกายนี้อันแกร่งกล้า..."
หลินตู้ ปิดตำรา สายตาหมดอาศัย "ข้าคงทันเวลาไม่พอใช่หรือไม่"
ฉู่กวานเมิง ส่ายหู "มีอีกทางหรือไม่ ที่ความเป็นกายของเจ้าก็ไม่เลวก แม้จะยังห่างข้ายุคสองหมื่นแปดพันลี้ แต่ก็ปทุกคนมันเข้มแข็งกว่า"
หลินตู้ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "หูของเจ้ามั่นใจมากเกินไปหรือในเมื่อกายังไม่เคยทดลอง"