ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกท่านที่คอยสนับสนุนหลินตู้มาโดยตลอด หนังสือฉบับรวมเล่มของน้องตู้ของเรา ทั้งชุดมีสามเซ็ตหกเล่ม ได้วางจำหน่ายครบทุกรุ่นแล้ว
อีกทั้งเนื่องจากฉบับรวมเล่มของเล่มที่หนึ่งถูกละเมิดลิขสิทธิ์อย่างหนัก ทางเราจึงได้เพิ่มมาตรการป้องกันการคัดลอกตั้งแต่เล่มที่สองเป็นต้นไป โดยมีวิธีตรวจสอบของแท้คือ ด้านหลังของหนังสือจะมีรหัสป้องกันการละเมิดลิขสิทธิ์ และภายนอกจะมีสัญลักษณ์ระบุว่าเป็นฉบับเซ็นชื่อพิเศษ/เซ็นชื่อธรรมดา/เซ็นชื่อตราประทับ
ท้ายที่สุด หากไม่ได้รับการหนุนชูจากทุกท่าน เรื่อง "เซียนกระสุนติ้วข้ามภพ" คงไม่สามารถตีพิมพ์และจบเรื่องได้อย่างราบรื่นขนาดนี้ ขอขอบคุณทุกท่านอีกครั้งที่ร่วมเดินทางกับข้ามาผ่านฤดูหนาวและฤดูร้อนตลอดมา
เมื่อลายเซ็นในหนังสือฉบับรวมเล่มของเรื่องนี้ครบทั้งหมดแล้ว ข้าก็จะได้เริ่มเขียนเรื่องใหม่ หากมีโอกาส เจอกันใหม่ในยุทธภพ ขอให้ทุกท่านใช้ชีวิตอย่างราบรื่น การเรียนก้าวหน้า มีอิสระและมีความสุข
ต่อไปขอเสนอเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยท้ายเล่มสองเรื่อง
————
01. เรื่องเส้นผมอันเล็กน้อย
ขณะที่หลินตู้ถูกเซี่ยเทียนอู๋บังคับให้อ่านตำราแพทย์ขั้นพื้นฐาน เมื่อได้อ่านถึงประโยคที่ว่า "ผมเป็นส่วนเกินของเลือด" นางก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นดึงปอยผมที่อยู่บริเวณหน้าผากเล่น
นางมีเลือดหัวใจไม่เพียงพอ มักจะใช้พลังจิตเกินตัว ผมร่วงจึงเป็นเรื่องธรรมดา โชคยังดีที่ปริมาณเส้นผมโดยรวมยังน่าพอใจอยู่
เต๋าดำเนินไปตามธรรมชาติ ผมจะยาวหรือจะร่วงอย่างไรก็ปล่อยมันไปตามยถากรรม
เรื่องเส้นผมก็ผ่านไปอย่างเบาบาง หลินตู้นางไม่ค่อยยึดติดกับเรื่องแบบนี้เท่าไรนัก
จนกระทั่งครั้งหนึ่งที่นางไปพบเวยจื่อที่ดินแดนขั้วโลกเหนือตามนัด
เวลานั้นเวยจื่อกำลังใช้กำลังทั้งหมดสกัดกั้นการสะท้อนกลับของพลังปราณมังกรแท้ เส้นเลือดมังกรพลุ่งพล่านอยู่ในเส้นลมปราณ ถึงแม้หิมะหมื่นปีจะกดทับไว้ ก็ยังมีน้ำแข็งที่ละลายไปบางส่วน
