ผู้คนจำนวนมากยังคงเลือกประตูอยู่ กลุ่มของหลินตู้เป้าหมายใหญ่เกินไป ผู้คนมากมายต่างจับตามองพวกเขาอยู่บ่อยครั้ง พวกเขาพูดจาไม่ปิดบังผู้อื่น ดังนั้นผู้คนจำนวนมากจึงพากันวิพากษ์วิจารณ์
“ประตูที่เก้า?” นักบำเพ็ญที่อยู่ข้างๆ ได้ยินประโยคนี้ อดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ประตูที่เก้ามาจากที่ใดกัน พวกเจ้าก็เชื่อคนตาบอดพูดจาเพ้อเจ้อด้วยหรือ”
อีกคนหนึ่งพูดเสียงเบา “เจ้าคิดว่าแน่นอนหรือ? พวกเขาดูค่อนข้างมืออาชีพนะ”
ทีมมืออาชีพต่างพองอกอย่างภาคภูมิ
นักค่ายกลคนหนึ่งกึ่งเชื่อกึ่งสงสัยหยิบแผ่นค่ายกลออกมา เดินสำรวจรอบหนึ่ง “จริงด้วย ยังมีร่องรอยของค่ายกลเคลื่อนย้ายขนาดใหญ่ ต้องใช้เงื่อนไขบางอย่างจึงจะกระตุ้นได้”
เยี่ยนชิงมองดูคนที่เอ่ยปากสงสัยนั้น เว้ยหานจ้องตาคมกริบ มองตามไปด้วย พูดอย่างเด็ดขาด “ดูเหมือนไม่ใช่มนุษย์”
“เช่นนั้นก็สมเหตุสมผลแล้ว” หยวนเย่พยักหน้า
นักบำเพ็ญที่ได้ยินบทสนทนาทั้งหมด: ...กำหมัดแน่น
แต่การต่อสู้เป็นไปไม่ได้ที่จะต่อสู้ คนคนหนึ่งสู้แปดคน นั่นไม่ใช่ความกล้าหาญ นั่นคือการรนหาที่ตาย
“เช่นนั้นร่างที่แท้จริงคืออะไร?” หนีจิ่นเซวียนถามอย่างอยากรู้อยากเห็น
“ไม่แน่ใจ เป็นสัตว์เดินดิน” เว้ยหานมองนักบำเพ็ญที่ตาเบิกกว้างจนแทบจะลุกเป็นไฟนั้นอีกครั้ง แล้วเสริม “บางทีอาจจะเป็นสุนัขก็ได้”
หยวนเย่ตบไหล่เขา “เจ้าเข้าใจดี”
“ประตูที่เก้าน่าจะอยู่ใต้หมู่ดาว” หลินตู้ยืนยัน “จัดการได้ไม่ยาก เพียงแค่ขยับหมู่ดาวให้ถูกต้องก็พอ”
ผู้คนทั้งงุนงง พากันถามเสียงเบา “อะไรเรียกว่า ขยับให้ถูกต้อง?”
“เมื่อครู่เจ้ายังบอกว่าสิ่งนี้ขยับไม่ได้?” เว้ยหานถาม
“ดาวนักษัตรยี่สิบแปดดวง ขยับให้ถูกต้อง สายน้ำแห่งดวงดาวหมุนเวียน เปลี่ยนแปลงไม่หยุดยั้ง เรายึดดาวนักษัตรยี่สิบแปดดวงเป็นพิกัด ใช้วัดการโคจรของดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และดาวเคราะห์ทั้งห้า ผ่านพิกัดเหล่านี้สังเกตฤดูกาลและเวลา สิ่งนี้ถูกกำหนดไว้แล้วจริงๆ นำออกมาไม่ได้ แต่ขยับได้”