แดนนรกมีเทพอสูรห้าทิศ มหาราชันสิบองค์แห่งนรก หลินตู้ที่ต้องการพบคือผู้ครอบครองสมุดบันทึกชีวิตความตาย ผู้พิพากษาแห่งนรก มิใช่พญามัจจุราช
วิญญาณผู้นำทางพาหลินตู้จากชายแดนมุ่งหน้าไปยังเมืองเฟิงตู ตลอดทางพบผู้บำเพ็ญอิสระและปีศาจร้ายสัญจรไปมามากมาย หากไม่ใช่เพราะนางสวมชุดพ่อมดนรกไว้ คงถูกเขมือบไปนานแล้ว
พ่อมดนรกเกิดความเกรงกลัวหลินตู้ แต่หาได้มีความรู้สึกรังเกียจไม่ ระหว่างทางก็พร่ำเล่าเรื่องเล็กน้อยของแดนผีให้หลิ่งฟัง
จนกระทั่งทั้งสองได้พบกับผู้บำเพ็ญผีเท้าเปล่าคนหนึ่ง พ่อมดนรกก็สั่นสะท้าน ก่อนจะกล่าว “คนนั่น...คนนั่นมีบำเพ็ญอยู่ระดับสุดกู่ เป็นปีศาจร้ายที่สังหารผีแถวจากแม่น้ำนรกจนคลุ้มคลั่ง เขากินปีศาจร้ายเป็นอาหาร ท่าน...”
พลางกล่าวไป พลางมองหาจังหวะ ก็สอดเข้าทางอย่างรวดเร็วไปข้างหน้า พร้อมร้องเสียงดัง “มีคนจะบุกด่าน จับผีฆ่า!”
ผู้บำเพ็ญผีเท้าหนุนกลับจ้องหลินตู้ทันควัน
หลินตู้: ... แย่แล้ว นางกลายเป็น ปีศาจร้าย เสียแล้ว
วิญญาณหนึ่งกับผีหนึ่งสบากันเพียงช่วงหายใจ หลินตู้ยกฝ่ามือ สัมผัสญาณวิเศษรวบรวมเป็นอักขระเทพสีขาวทับทิมฟ้า แล้วพุ่งบันใส่ปีศาจร้ายนั้นโดยตรง
ปีศาจร้ายนั้น เมื่อตอนตอบโต้เพียงพริบตา ในมือหนึ่งถือท่อนกระดูกฟาดเข้าใส่หลินตู้ อีกมือหนึ่งไม่เกียดเจ็บที่วิญญาณเนื้อถูกผนึกเทวะกัดเขียน จึงบดขยี้ตัวอักษรเทพนั้นให้แหลกละเอียด
กระดูกสีขาวทินนำด้วยพลานพลังหยินหนา ทันใดนั้น ก็ห้อมล้อมหลินตู้ไว้ทั้งหมด รวมทั้งพ่อมดนรกที่วิ่งหนีไปนั้น
พ่อมดนรกหันกลับไปมองหลินตู้ด้วยความสิ้นหวัง ถ้ารู้เป็นไปไม่มาใช้วิธดึงดูดความสนใจปีศาจร้ายเลย ไหนจะว่าคนโผล่ ปีศาจร้ายตนนี้ ดูดกับพ่อมดนรกแล้วหรือ
สีหน้าหลินตู้ยังคงสงบนิ่งว่า “พี่ใหญ่ พูดเล่นอีกแล้ว ดูสิเรียกวิจิตรุกล้ำร้ายเข้ามาได้เอง”
พ่อมดนรกหัวเราะฮ่ะฮ่ะ “เจตนพูดถูก ข้าพูดเล่น พวเตือนเจ้าเอาไว้ ข้าเป็นพนักงานตรงของราชามัจจุราช มีป้ายประจำตัว นางก็เป็นวิญญาณที่ตรงกับข้อกำหนด เราพรงกันเล่นเอง”