"เสร็จแล้ว" เสียงของตู้เสานุ่มนวล "ข้าจะเก็บเข็มแล้วนะ"
หลินตู้รับคำอย่างว่านอนสอนง่าย
เข็มทองทีละเล่มถูกถอนออกจากกาย หลินตู้หลับตาหมุนพลังวิญญาณหนึ่งรอบเพื่อยืนยันว่าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี
โชคดีที่ทักษะพรสวรรค์ของหิมะวิญญาณในการแปลงเป็นหิมะไม่ต้องใช้พลังวิญญาณมากนัก แค่เพียงพอเหมาะก็สามารถดึงดูดพลังลมปราณแห่งฟ้าดินให้โปรยหิมะลงมาได้
มิเช่นนั้นเส้นลมปราณและตันเถียนของนางตอนนี้คงต้องมีปัญหาใหญ่แน่
พลังวิญญาณยืนยันแล้ว เหลือเพียงสัมผัสญาณวิเศษ
วิชาเข็มทองสืบสายของซูมู่ ตู้เสาไม่ใช่คนแรกที่เรียน แต่เป็นคนที่เรียนได้เร็วที่สุด
"เอาล่ะ ลองขยับสัมผัสญาณวิเศษดูได้แล้ว ว่าข้างในยังมีปัญหาอะไรรึไม่"
หลินตู้ฟังตู้เสาค่อย ๆ พูดปลอบใจไปพลาง ก็ทำตามที่บอก ขยับสัมผัสญาณวิเศษไปมา ยืนยันว่ากำลังค่อย ๆ ฟื้นฟู กลับมาไหลเอื่อย ๆ สะสมเพิ่มขึ้นดังเช่นลำธารอีกครั้ง
ทุกครั้งที่สัมผัสญาณวิเศษหมดสิ้น พลังจิตวิญญาณจะหลอมรวมเข้าด้วยกันในระดับหนึ่งเสมอ
ทันใดนั้น ความทรงจำชาติก่อนที่เพิ่งหลอมรวมเข้ามาก็ผุดขึ้นมาในสัมผัสญาณวิเศษของหลินตู้ ทำให้นางเข้าใจแล้วว่าทำไมเมื่อชาตินี้พบกันครั้งแรก พลังจิตวิญญาณของนางถึงได้รู้ประวัติความเป็นมาของตู้เสาได้อย่างครบถ้วน
ชาติก่อน นางถูกทอดทิ้งตั้งแต่เด็ก กินข้าวตามบ้านเรือนชาวบ้านเติบโตมา ทำงานจ้างเล็ก ๆ น้อย ๆ เลี้ยงชีพ วันหนึ่งได้ยินผู้คนเดินผ่านพูดถึงพิธีรับศิษย์ร่วมของสำนักต่าง ๆ ในแคว้นกลางซึ่งจัดขึ้นทุกหลายสิบปีที่เชิงเขาเขียว ก็เกิดความอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาถามว่า "ทำไมต้องไปด้วย"
"เพื่อฝากตัวเป็นศิษย์ เข้าสู่เต๋า"
"แล้วทำไมต้องเข้าสู่เต๋า?"
"เพื่อทำให้ตนเองแข็งแกร่ง"