หนังสือเล่มนี้คือผลงานที่ประสบความสำเร็จที่สุดของฉันในรอบกว่าหนึ่งปีที่เขียนนิยายมา มันไม่สมบูรณ์แบบ แต่มันคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันสามารถสร้างได้ในเวลานี้
จุดเริ่มต้นของหนังสือเล่มนี้คือก่อนคืนวันเกิดอายุยี่สิบสี่ปีของฉัน ซึ่งเป็นช่วงตกต่ำ ฉันนึกถึงประโยคหนึ่งว่า "ฉันช่วยตัวเอง"
ฉันอยากใช้วิธีคิดของตัวเอง ตีความการช่วยเหลือตนเองที่ถูกห่อหุ้มด้วยแนวมาเกิดในหนังสือและแฟนตาซี จึงเป็นที่มาของชื่อหลินตู้ ตู้ แปลว่า การข้ามฟาก ทั้งข้ามฟากให้ผู้อื่นและข้ามฟากให้ตัวเอง
ฉันสร้างประสบการณ์ชีวิตของนาง นางมีชีวิตที่ทุกข์ยาก เป็นดั่งเศษใบไม้ที่ดิ้นรนอยู่ในโลกที่ยึดถือชายเป็นใหญ่ ไม่มีที่พึ่งพิง เคยถูกโลกทัศน์ของสังคมครอบงำ พยายามแสวงหาความรักเพื่อเติมเต็มความว่างเปล่าที่ไม่มีใครดูแลตั้งแต่เด็ก แต่สุดท้ายนางก็ตื่นรู้ในยามที่ทุกอย่างไร้ความหมาย ผ่านการช่วยเหลือผู้อื่น เพื่อไถ่บาปตัวตนในอดีตของตนเอง นั่นคือ บล็อกเกอร์สายอารมณ์ ที่ช่วยเหลือคนสมองรัก ด้วยเหตุนี้ โครงเรื่องแรกเริ่มจึงถือกำเนิดขึ้น
แต่เมื่อฉันเริ่มปั้นเรื่องราว โลกของเรื่องนี้ก็เผยให้เห็นปาฏิหาริย์อันกว้างใหญ่ สมจริง และมีชีวิตชีวา มันเปิดโอกาสให้ฉันสร้างสรรค์เนื้อเรื่องมากมาย และเผยให้เห็นอะไรหลายอย่าง
สิ่งที่ฉันอยากสื่อสารนั้นแท้จริงมีมากมาย ฉันอ่านหนังสือลัทธิเต๋าที่เกี่ยวข้องซ้ำแล้วซ้ำเล่า และคัมภีร์พุทธบางเล่มอย่างผิวเผิน เก็บข้อมูล ปรับปรุงเรื่องราวของตัวเอง จนเกิดเป็นต้งหมิงเจี้ย สำนักอู๋ซ่าง และผู้คนมากมายนี้ขึ้นมา
ฉันอยากสร้างวิถีอันชอบธรรมหนึ่ง อาจมีความขัดแย้งทางผลประโยชน์ อาจมีการคิดชิงดีกันเอง แต่เมื่อศัตรูตัวฉกาจมาเยือน ผู้บำเพ็ญและทุกคนในวิถีอันชอบธรรม โดยสัญชาตญาณจากการสั่งสอน ล้วนเลือกที่จะไม่เอาแต่รักษาตัวรอด แต่เลือกที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุข อยากปั้นตัวร้ายที่มีระบบความคิดและความเจ็บปวดภายในเป็นของตัวเอง โศกนาฏกรรมที่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวโดยสิ้นเชิง แต่เป็นโศกนาฏกรรมของยุคสมัยและโลก