หลี่ซวงซวงเบิกตากว้าง ตะโกนลั่นด้วยความตื่นเต้น: "เจียงนี่อี้ เธอซ่อนผู้ชายไว้ในบ้าน!"
เจียงนี่อี้สีหน้าสงบนิ่ง ยิ้มบาง ๆ อย่างไม่ทุกข์ร้อน: "อะไรเรียกว่าซ่อนผู้ชาย? พูดจาหยาบคายชะมัด ของฉันนี่ออกจะเลี้ยงผู้ชายอย่างเปิดเผยต่างหาก"
โลกทัศน์ของหลี่ซวงซวงพังทลายลงอย่างหมดสิ้น "เธอเปลี่ยนไปแล้วเจียงเจียง ตอนนี้เธอถึงขั้นเลี้ยงผู้ชายแล้วเนี่ยนะ! เธอไม่ใช่คนที่ไขว่คว้าหาความรักบริสุทธิ์หรอกเหรอ? ตอนนี้กลายเป็นรักสวาทบริสุทธิ์ไปแล้วนี่!"
เจียงนี่อี้มองดูปฏิกิริยาของหลี่ซวงซวง จู่ ๆ ก็รู้สึกสนุกขึ้นมา มุมปากของเธอจึงยกยิ้มเล็กน้อย "ช่วยไม่ได้นี่นา ฉันเองก็มีความต้องการทางกายบ้าง อีกอย่างเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าก็มีแรงดี๊ดี เอาแต่ทุ่มใส่ตัวเธอจริง ๆ เลยนะ..."
วาจาที่ส่อเสียด (หยาบคาย) เช่นนี้ทำให้หลี่ซวงซวงเอามืออุดหู "อ๊ากกกก! ทำไมเธอถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้? ทำไมถึงกล้าพูดอะไรแบบนี้ออกมา? เธอไปเรียนมาจากคนโรคจิตคนไหนกัน?"
เจียงนี่อี้: ???
คำพูดพวกนี้ถือว่าลามกมากแล้วหรือ?
เทียบกับที่ไอ้สามีโรคจิตตัวน้อยคนนั้นพูดแล้ว นี่เป็นได้แค่การเกี้ยวพาราสีเท่านั้น
"ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะผู้ชายคนนี้สินะ เธอถึงไม่ไปดูคอนเสิร์ตกับฉัน?"
"ถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้วนี่นา"
"อ๊ากกกก! เจียงนี่อี้ ฉันเกลียดเธอ! ฉันจะตัดเพื่อนกับเธอ! แอบไปหาผู้ชายลับหลังฉันใช่ไหม? เธอยังจะเหลือหน้าไปเจอฟางอวี๋เพื่อนร่วมคณะที่ชอบได้อีกหรือเปล่า?"