......
บัดซบ!
น่าจะนึกได้ตั้งนานแล้ว ไปถามเขาทำไมกัน!
พูดได้คำเดียว
ความอยากรู้อยากเห็นฆ่าแมว!
ฉินเยว่ตั้งปณิธานในใจว่า จะต้องแก้นิสัยเสียข้อนี้ให้ขาด!
หลีเหยาไม่สนใจสายตาจ้องเขม็งดุดันของนาง แต่กวาดตามองไปรอบตัว ครั้นมั่นใจว่าไม่มีผู้ใดอยู่ใกล้แล้ว
เขาก็เทอุปกรณ์ระดับทองแดงและเหล็กดำทั้งหมดในแหวนเก็บของออกมา
"กรุบกริบ"
ชั่วพริบตา อุปกรณ์หลากสีสันเรืองรองส่องประกายเข้าตาทุกคนจนพร่ามัว
อาอู๋ถึงกับพูดไม่เป็นประโยค: "พวกนี้..."
"ในแหวนเก็บของใส่ไม่ไหวแล้ว ต่อไปยังต้องไปดันเจี้ยนกับฉินเยว่อีกสองรอบ ของเหล่านี้ข้าฝากไว้กับท่าน ท่านจัดการตามเห็นสมควรเถิด"
หลีเหยาเชื่อมั่นว่า อาศัยความสัมพันธ์กับสมาคมหมาป่าเงิน ฝ่ายนั้นคงไม่กล้าฉ้อโกงตน
ยิ่งไปกว่านั้น รู้ว่าเป็นอุปกรณ์ของลูกชายใคร หลี่หยางมีหวังส่งคนคอยจับตาดูแน่นอน
อาอู๋กับพวก ต่างงุนงงตะลึงพรึงเพริด ตลอดชีวิตไม่เคยพบเห็นอุปกรณ์มากมายเพียงนี้
เอ่ยถามอย่างระมัดระวัง: "หรือว่าทั้งหมด...เป็นของร่วงระดับฝันร้าย?"
"ไม่ใช่ว่าหมด บางส่วนเก็บได้จากป่า"
อาอู๋โล่งอก นึกว่าระดับฝันร้ายจะอัตราดรอปสูงขนาดนั้น
เดี๋ยวนะ
ระดับสีทอง?
อาอู๋สายตาเฉียบคม มองทะลุกองอุปกรณ์มากมาย ไล่หาระดับสีทองเจออยู่สองสามชิ้น
ระดับสีทอง เจ้าทิ้งไว้ตรงนี้เหมือนขยะหรือ!
"อ้อ อีกอย่างของรางวัลจากบอสสุดท้ายข้ายังไม่ได้เปิด ถ้ามีของไม่ต้องการแล้วจะเอามารวมให้ทีหลัง"
"......"
ตอนนี้ อาอู๋อยากหอบเงินหนีไปจริง ๆ แล้ว
อุปกรณ์ระดับสีทองน่ะหรือ...แต่ละชิ้นล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าเหนือสิ่งใด!
แม้แต่คุณหนูรองแห่งตระกูลฉิน ตอนนี้ทั้งตัวยังสวมอุปกรณ์ระดับเงินขาวเท่านั้น