......
หลังจากเรียนรู้[จิตใจแห่งการเสียสละ]แล้ว
หลีเหยาแยกเครื่องสวมใส่และไอเทมที่เหลือ จัดเก็บลงในพื้นที่เก็บของอย่างเป็นระเบียบ
ในดันเจี้ยนปฐมกาล นอกเหนือจากเผ่าฉีกลิ้นสองตัวแล้ว ปีศาจอื่น ๆ ก็ทิ้งเครื่องสวมใส่มาไม่น้อย
อย่างไรก็ตาม เพราะเป็นดันเจี้ยนปฐมกาล อัตราการดรอปจึงสูงลิบ และคุณภาพก็ไม่ต่ำ ล้วนเป็นของชั้นเลิศในระดับทองแดงและเงิน
เมื่อนับรวมกันแล้ว ก็นับเป็นผลประโยชน์ที่ไม่น้อยเลย
ถึงตรงนี้ ผลตอบแทนทั้งหมดจากดันเจี้ยนปฐมกาล เหลือเพียงม้วนคัมภีร์หนึ่งเดียว
เพราะหลีเหยาไม่เคยเห็นไอเทมแบบนี้มาก่อน จึงเก็บมันไว้ดูเป็นอันดับสุดท้าย
“น่าจะเป็นไอเทมพิเศษแบบเดียวกับหินห้ามอากาศสินะ?”
หลีเหยาสงสัย พลางเปิดม้วนคัมภีร์นั้น
[นักล่า (ม้วนเปลี่ยนอาชีพ)]
[คุณภาพ: ระดับดับเบิลเอส]
[ประเภท: นักรบสายความว่องไว]
[เงื่อนไขการใช้: ยังไม่สำเร็จภารกิจเปลี่ยนอาชีพด่านสองร้อย, อาชีพสายนักรบ]
[คำแนะนำ: อาชีพที่ถือกำเนิดมาเพื่อล่าปีศาจทรงพลัง ผู้ที่มีความว่องไวสูงล้ำและร่างกายแกร่งกล้าโดยธรรมชาติ]
[จำนวนไอเทมประเภทนี้ที่ดรอปในปีนี้ของอาณาเขตประเทศ: 3/12]
“ซิ...”
หลีเหยาสูดลมหายใจเย็นยะเยือก
พันคำหมื่นคำกลายเป็นพืชสีเขียวต้นหนึ่ง
“เซี่ย!”
“ที่แท้ก็มีไอเทมแบบนี้ด้วย!”
“ไม่แปลกใจเลย!”
“ข้าก็นึกว่าเหตุใดลูกหลานตระกูลใหญ่เหล่านั้น ล้วนมีอาชีพชั้นยอดทั้งนั้น”
ถึงแม้สภาพร่างกายในระดับหนึ่งจะมีผลต่อการเปลี่ยนอาชีพได้ แต่ก็ไม่ถึงกับทุกคนโชคดีขนาดนั้นกระมัง?
พร้อมกันนั้น
หลีเหยาก็ตระหนักถึงคุณค่าของไอเทมชิ้นนี้
ต้องแข็งแกร่งกว่าหินห้ามอากาศนั่นเป็นร้อยเท่าพันเท่าแน่นอน!
ของแบบนี้ ตัวเขาเองใช้ไม่ถนัดแล้ว
ควรจะใช้ประโยชน์จากมันอย่างไร ถึงกลายเป็นจุดยากในตอนนี้
จะเอาไปแลกเปลี่ยน หลีเหยารู้สึกว่าแลกอะไรก็ขาดทุนทั้งนั้น!