......
หลีเหยาไม่รีบร้อน
หากลงมือกับใครสักคนตอนนี้ คนอื่นเห็นท่าไม่ดีก็คิดจะหนี เขาไม่มั่นใจว่าจะรั้งไว้ได้ทั้งหมด
"ครืน! ครืน! ครืน!"
ยามนั้นเอง
เสียงคำรามกึกก้องจนหูแทบแตกก็ดังขึ้น
"พวกพ้อง เราเจอของดีเข้าล่ะ!"
ได้ยินเสียงคำราม ซางเฮาก็ฮึกเหิมขึ้นมาทันที พลางพูดด้วยความตื่นเต้น
สุนัขล่าเนื้อลาวา ปีศาจระดับหัวหน้าฝูงชั้น 22
ทีมของพวกเขา ต่อให้ไม่เจอเหล่าปีศาจเล็กก็ตาม นี่คือของขวัญชิ้นโตที่ส่งถึงหน้า!
หลีเหยามองไปยังต้นเสียง
สุนัขยักษ์ที่ห่มคลุมด้วยเปลวเพลิงกำลังวิ่งตรงเข้ามาหาพวกเขา
ทุกย่างก้าว ทิ้งรอยเท้าลาวาไว้บนพื้น
"เป็นฝีมือคนตระกูลหยานล่อมาไว้หรือไม่?"
หลีเหยาพึมพำด้วยความสงสัย
บังเอิญเกินไป
เหล่าอาชีพผู้ต่อสู้เพิ่งจะก่อวงล้อมเสร็จ ปีศาจระดับหัวหน้าฝูงชั้นสี่ก็โผล่มาติดๆ กัน
"เมื่อครู่เจ้าพูดว่าอะไรนะ?"
ซางย่านาได้ยินเสียง แต่ฟังไม่ชัด
เห็นหลีเหยาไม่ตอบ นางก็ไม่ถามซ้ำ กลับเอ่ยขึ้นว่า:
"สุนัขล่าเนื้อลาวามีพลังแข็งแกร่งมาก อาหลีเหยา หากสะดวก ก็ช่วยพวกเราหน่อยเถิด"
หลีเหยามองซางย่านา ตอบไม่ตรงคำถาม
"เจ้าอย่าเพิ่งใช้วิชาในอีกเดี๋ยวจะดีกว่า"
"หืม?"
ซางย่านานิ่งงัน
ยังไม่ทันได้คิด สุนัขล่าเนื้อลาวาก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว
ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย กรงเล็บเพลิงขนาดมหึมาก็ฟาดลงมาที่ซางเฮาซึ่งอยู่ใกล้ที่สุด
ซางเฮาคำรามก้อง โล่ของเขาพลังแสงอันเข้มข้นพลุ่งพล่านขึ้น
"เคร้ง!"
เสียงเหล็กกระทบกันดังขึ้น
ซางเฮาถอยหลังไปหลายก้าว
[-1049]
เห็นตัวเลขความเสียหาย ซางเฮาไม่โกรธกลับหัวเราะ