......
เมื่อหลีเหยาจากไป พิธีเปลี่ยนอาชีพก็ใกล้สิ้นสุดลง
โรงเรียนมัธยมปลายยวี่ไฉมีผู้เข้าร่วมเปลี่ยนอาชีพทั้งสิ้นเจ็ดร้อยคน
รวมถึงหลีเหยาด้วย มีอาชีพสายต่อสู้ระดับเอสองคน ระดับบีเจ็ดคน และต่ำว่าระดับบีหนึ่งร้อยสี่สิบคน
สำหรับโรงเรียนมัธยมปลายยวี่ไฉ ผลงานนี้ไม่ดีไม่แย่
แต่มีอาชีพสายเวทระดับเอเป็นพื้นฐาน จางอี้จึงค่อนข้างพอใจ
หลังการเปลี่ยนอาชีพสิ้นสุดลง จางอี้มองเจียงหนิงอวี้ที่เดินเข้ามาในห้องทำงานของตน
พร้อมกับสีหน้าที่เหมือนอยากพูดอะไรบางอย่าง
"เจ้าคงอยากพูดเรื่องหนังสือทักษะระดับเอนั่นสินะ"
"อืม" เจียงหนิงอวี้พยักหน้า พูดด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ "ห้าสิบล้านซื้อหนังสือทักษะระดับเอไม่ได้เลย..."
"ท่านอาจารย์ใหญ่ช่วยข้าขอทักษะคืนได้ไหม ข้าเป็นหนี้เขา ข้าจะหาทางใช้คืนเอง"
จางอี้จิบชาแล้วพูดว่า "วางใจได้ สิ่งที่ควรเป็นของเจ้า หนีไม่พ้น"
"แต่ตรานั้นไม่ถูกหลีเหยาเอาไปแล้วหรือ"
เจียงหนิงอวี้ถาม
เอาไป?
นั่นไม่ใช่สิ่งที่เจ้าติดค้างหลีเหยาอยู่หรือ?
จางอี้มองเจียงหนิงอวี้ด้วยความไม่พอใจ แล้วพูดขึ้น
"เจ้าลืมหรือไม่ หลีเหยาก็เป็นอาชีพระดับเอเหมือนกัน"
"ตามกฎ เขาก็มีสิทธิ์ได้รับทรัพยากรสนับสนุนระดับเอหนึ่งชุด"
"เพียงแค่พรุ่งนี้ในดันเจี้ยนมือใหม่เจ้าแสดงผลงานได้โดดเด่น ข้ามั่นใจว่าจะทำให้ทรัพยากรส่วนนั้นตกเป็นของเจ้าได้อย่างถูกต้องตามกฎหมาย"
ในสายตาเขา
ทั้งคู่ถึงแม้จะเป็นระดับเอเหมือนกัน
แต่คนหนึ่งสายเวท อีกคนหนึ่งสายอัญเชิญ
ใครสำคัญกว่ากัน เห็นได้ชัดเจน
เพื่อให้โรงเรียนได้รับทรัพยากรมากขึ้น เจียงหนิงอวี้จอมเวทระดับเอคนนี้ย่อมคุ้มค่าต่อการลงทุนมากกว่า
เจียงหนิงอวี้ได้ยินดังนั้น สีหน้าเปี่ยมด้วยความดีใจ
"ขอบคุณท่านอาจารย์ใหญ่!"
"อืม"
จางอี้พยักหน้า แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ที่เจ้าเลิกกับหลีเหยา ข้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง นักปราบน้ำค้างแข็งกับซัมม่อนเนอร์ ยังไงก็เป็นคนละโลกกัน"
"อนาคตของเจ้ารุ่งโรจน์ไร้ขอบเขต ส่วนเขา มีแต่จะฉุดรั้งก้าวเท้าของเจ้า"
"ข้าเข้าใจ"
ความน้อยเนื้อต่ำใจในดวงตาเจียงหนิงอวี้มลายหายไปในพริบตา
ได้ยินแล้วหรือไม่ หลีเหยา
เราสองคนถูกกำหนดให้เป็นคนละโลกกัน
ที่ข้าเลิกกับเจ้า คือทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด!
......
อีกด้านหนึ่ง
หลีเหยากลับมาถึงบ้าน
กินอะไรเล็กน้อยอย่างไม่ใส่ใจ แล้วรีบวิ่งเข้าห้อง เริ่มทำเรื่องสำคัญ
เปิดแผงระบบ กล่าวในใจ
"จับรางวัลเฮกซ์!"
[กำลังจับรางวัลรูนเสริมพลังเฮกซ์......]
[ยินดีด้วย! ท่านจับได้รูนแรก รูนระดับทอง รูนฝึกฝนจริง!]
[ยินดีด้วย! ท่านจับได้รูนที่สอง รูนระดับสีรุ้ง รูนกองทุนเฮดจ์ฟันด์!]
กองทุนเฮดจ์ฟันด์!
หลีเหยาสีหน้าเปี่ยมด้วยความดีใจสุดขีด
กองทุนเฮดจ์ฟันด์คือเฮกซ์สายเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งที่สุดในช่วงต้น ไม่มีใครเทียบเท่า!
ตอนนี้เขามีพรสวรรค์เลื่อนขั้นดาว
สามารถใช้เหรียญทองให้สิ่งอัญเชิญเลื่อนขั้นดาวได้โดยตรง ทำให้คุณสมบัติเพิ่มขึ้นอย่างมาก
สำหรับเขาแล้ว
กองทุนเฮดจ์ฟันด์คือรูนเฮกซ์ที่เหมาะสมที่สุด!
ไม่คิดว่าเพิ่งจับครั้งแรก กลับได้ระดับสีรุ้งโดยตรง!
รูนเสริมพลังเฮกซ์มีสามระดับ
เงิน ทอง สีรุ้ง
[กองทุนเฮดจ์ฟันด์ (ระดับสีรุ้ง): ได้รับเหรียญทอง 50 เหรียญโดยตรง ทุกครั้งที่ระดับผู้บัญชาการหมากเพิ่มขึ้น 5 ระดับ จะได้รับเหรียญทอง 10 เหรียญ]
[ฝึกฝนจริง (ระดับทอง): เลือกหมากศึกหนึ่งตัว ฆ่าปีศาจที่มีระดับไม่ต่ำกว่าระดับหมากศึก จะได้รับพลัง 1 หน่วยถาวร]
เมื่อเห็นผลของรูนเฮกซ์ หลีเหยาสูดลมหายใจเย็นเยียบ
แม้แต่ฝึกฝนจริงระดับทอง ก็ทำให้หลีเหยาตื่นเต้นไม่หยุด
เหตุผลที่ซัมม่อนเนอร์ถูกเรียกว่าอาชีพท่อระบายน้ำ
พูดง่าย ๆ ก็คือพรสวรรค์ถูกจำกัด สิ่งอัญเชิญไม่แข็งแกร่งพอ
แต่มีฝึกฝนจริง ฆ่าปีศาจก็สามารถเพิ่มพลังได้อย่างไร้ขีดจำกัด
งั้นสิ่งอัญเชิญของเขาก็มีความเป็นไปได้ไร้ขีดจำกัด!
แม้กระทั่งช่วงท้าย
ฟันเดียวสังหารมังกรก็เป็นไปได้!
คิดถึงตรงนี้
หลีเหยาทนรอไม่ไหวแล้ว อยากเลี้ยงสัตว์อัญเชิญของตัวเอง
"ตอนนี้ ต้องหาหนังสือทักษะสัตว์อัญเชิญสักเล่มก่อน!"
หลีเหยาเปิดคอมพิวเตอร์
คลิกเข้าเว็บไซต์ดาวเน็ตที่ตั้งขึ้นโดยสหพันธ์
หน้าแรกหาช่องร้านค้า
เครื่องสวมใส่ หนังสือทักษะ ยาต่าง ๆ มีครบทุกอย่าง
หลีเหยาเลือกหนังสือทักษะ
เปลี่ยนเงื่อนไขเป็น:
หนังสือทักษะสัตว์อัญเชิญ; ระดับเอ; ระดับการใช้งานต่ำกว่า 10
ไม่ผิดคาด
หนังสือทักษะสักเล่มก็ไม่ขึ้นมา
ความหายากของหนังสือทักษะระดับเอ ไม่ใช่สิ่งที่เงินจะซื้อได้อีกต่อไป
เขาใช้ห้าสิบล้านแลกทักษะระดับเอถือว่าคุ้มค่ามหาศาล!
หลังจากกรอกตราแลกเปลี่ยน บนหน้าก็ปรากฏสิ่งของแลกเปลี่ยนนับสิบขึ้นมาทันที
[จิ้งจกเสือเงา·อัญเชิญ] [วัวเขาแดง·อัญเชิญ] [แม่ทัพก็อบลิน·อัญเชิญ]......
ถึงแม้หนังสือทักษะระดับเอจะมีมาก แต่หลีเหยาก็มีเป้าหมายของตัวเองอยู่แล้ว
พรสวรรค์ของเขาผู้บัญชาการ
ตราบใดที่หมากศึกไม่พ่ายแพ้ทั้งหมด ก็ไม่สามารถโจมตีถึงตัวเขาได้
บวกกับพรสวรรค์ฝึกฝนจริง ฆ่าปีศาจเพิ่มพลังถาวร
งั้นสิ่งอัญเชิญตัวแรกของเขา ต้องเป็นปีศาจสายกายภาพที่มีความสามารถเอาตัวรอดสูงเท่านั้น
หลังกรองแบบนี้
มีหนังสือทักษะเล่มเดียวที่ตรงตามความต้องการของหลีเหยา
[ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า·อัญเชิญ]
หลีเหยาเลือกแลกเปลี่ยนโดยตรง
ผ่านวิธีการส่งของพิเศษของดาวเน็ต หนังสือทักษะปรากฏอยู่ตรงหน้าหลีเหยา
หลีเหยาไม่ลังเล เลือกใช้โดยตรง
[ยินดีด้วย ท่านได้ทำสัญญากับตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าได้รับชะตากรรมหมากศึก!]
ความคิดขยับเล็กน้อย หลังหักพลังมานา 50 หน่วย
ตั๊กแตนตำข้าวสีม่วงอ่อนตัวหนึ่งปรากฏตรงหน้าหลีเหยา
[หมากศึก·ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า]
[ระดับ: 1 (เพิ่มตามระดับซัมม่อนเนอร์)]
[ระดับชั้น: ระดับเอ]
[สายใย: นักฆ่า·สิ่งมีชีวิตมิติว่าง]
[ระดับดาว: 1 ดาว (หมากศึกระดับเอเลื่อนขั้นดาวต้องใช้เหรียญทอง 15 เหรียญ)]
[พลังเลือด: 350/350]
[พลัง: 12]
[จิตใจ: 6]
[ความว่องไว: 23]
[ความทรหด: 7]
[ทักษะ 1: ห้วงมิติจู่โจม ซ่อนตัวในมิติ เข้าสู่สถานะล่องหนระดับ 2 หลังล่องหน การโจมตีปกติครั้งแรกสร้างความเสียหายกายภาพ 200% คูลดาวน์: 12 วินาที]
[ทักษะ 2: ชิมรสความหวาดกลัว สร้างความเสียหายกายภาพ 200% แก่เป้าหมาย เมื่อไม่มีหน่วยศัตรูอื่นในระยะ 2 เมตรจากเป้าหมาย ความเสียหายครั้งนี้จะเพิ่มเป็นสองเท่า คูลดาวน์: 5 วินาที]
ไม่ผิดที่หนังสือทักษะระดับเอ
สำหรับคุณสมบัติพื้นฐานของตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า หลีเหยาพอใจมาก
ยิ่งไปกว่านั้นทักษะยังมาพร้อมความเสียหายเปอร์เซ็นต์สูง
เข้ากับฝึกฝนจริงเฮกซ์นี้ได้อย่างดี!
พูดถึงคุณสมบัติปัจจุบัน แม้แต่เจียงหนิงอวี้ที่เป็นอาชีพระดับเอ
ในสถานการณ์ตัวต่อตัว ก็เป็นไปได้สูงว่าไม่สามารถสู้ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าได้
แต่ทว่า
หากเป็นซัมม่อนเนอร์ธรรมดา สัตว์อัญเชิญไม่สามารถเลื่อนขั้นได้
มากสุดตอนเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สอง ความแข็งแกร่งของอาชีพผู้ต่อสู้ระดับเอจะแซงหน้าสัตว์อัญเชิญระดับเอ
นี่คือเหตุผลที่ซัมม่อนเนอร์อ่อนแอช่วงท้าย
ขีดจำกัดการเพิ่มต่ำกว่าอาชีพอื่นมากเกินไป
แต่หลีเหยามีพรสวรรค์เลื่อนขั้นดาว ก็ไม่ต้องกังวลปัญหานี้เลย
"ระบบ จงเลื่อนขั้นให้ข้า!"
เสียงพูดจบลง
ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าที่ยังอยู่ในค่ายกลอัญเชิญ ร่างกายก็พองโตขึ้นมาทันที
จากปริมาตรไม่ถึงครึ่งเมตร ตอนนี้เพิ่มเป็นประมาณหนึ่งเมตรสอง เพราะว่าคุดโค้งลำตัว ยังดูเตี้ยมาก
แต่นี่คือสิ่งมีชีวิตประเภทแมลง
ปริมาตรหนึ่งเมตรสองนี้ถือว่ามหึมาอย่างยิ่ง
แขนดาบด้านหน้าที่ยาวเกือบครึ่งเมตรคู่นั้น ใครก็ไม่กล้าคิดดูถูก!
ทั่วทั้งร่างแมลง กลับกลายเป็นดุดันขึ้นมา
ข้อมูลก็เปลี่ยนตามไปด้วย
[หมากศึก·ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า]
[ระดับ: 1]
[ระดับชั้น: ระดับ S]
[สายใย: นักฆ่า·สิ่งมีชีวิตมิติว่าง]
[ระดับดาว: 2 ดาว (หมากศึกระดับ S เลื่อนขั้นดาวต้องใช้เหรียญทอง 40 เหรียญ)]
[พลังเลือด: 1150/1150]
[พลัง: 31]
[จิตใจ: 12]
[ความว่องไว: 43]
[ความทรหด: 23]
[ทักษะ 1: ห้วงมิติจู่โจม ซ่อนตัวในมิติ เข้าสู่สถานะล่องหน 5 วินาที หลังล่องหน การโจมตีปกติครั้งแรกสร้างความเสียหายกายภาพ 300% คูลดาวน์ 9 วินาที]
[ทักษะ 2: ชิมรสความหวาดกลัว สร้างความเสียหายกายภาพ 300% แก่เป้าหมาย เมื่อไม่มีหน่วยศัตรูในระยะ 2 เมตรจากเป้าหมาย ความเสียหายครั้งนี้จะเพิ่มเป็นสองเท่า คูลดาวน์ 4 วินาที]
"ไม่เลว!"
หลีเหยามองคุณสมบัติของตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า พยักหน้าอย่างพอใจ
ทุกข้อมูลเพิ่มขึ้นอย่างมาก
พลังเลือดเกิน 1000 ในระดับ 1 ถือว่าเป็นระดับพลังเลือดบอสแล้ว
ต้องรู้ว่า
พลังหมายถึงพลังโจมตี อัตราส่วน 1 ต่อ 1
ความทรหดหมายถึงการป้องกันและพลังเลือด
อาชีพใหม่ทั่วไป สวมอาวุธมาตรฐานใหม่ มีพลังมากสุดก็แค่ 15 หน่วย
พลัง 15 หน่วย โจมตีใส่ความทรหด 23 หน่วย มากสุดก็สร้างความเสียหายบังคับ 1 หน่วย
พลังเลือด 1150 ถึงจะยืนให้อาชีพใหม่พวกนี้ตี
ความเสียหายที่สร้างได้ ยังไม่เท่ากับเลือดที่ฟื้นเองด้วยซ้ำ!
ในเวลานี้
หลีเหยาถือว่าได้ทิ้งห่างอาชีพเหล่านี้ ราวกับเหวลึกที่กั้นกลาง!
สิ่งที่ต้องทำตอนนี้
ก็คือรอถึงพรุ่งนี้ เพิ่มระดับให้มากที่สุด
พอถึงระดับ 5 ได้รับรางวัลเหรียญทองจากกองทุนเฮดจ์ฟันด์ ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าก็จะยิ่งเลื่อนขั้นได้อีก!
ถึงตอนนั้น
หลีเหยาไม่อาจจินตนาการได้
ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าจะแข็งแกร่งถึงขั้นไหน!
.......