......
วี้ด!
เมื่อหลีเหยาพูดจบ ทุกคนรู้สึกเพียงสมองสั่นครืน!
ยืนให้ได้สิบวินาที? เอาชีวิตเป็นเดิมพัน?
บ้าไปแล้ว!
ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ!
อาชีพผู้ต่อสู้ขั้นสองร้อยสร้างความเสียหายได้เพียงหลักร้อยหลักพัน ต่อให้ใช้วิชาประเภทท่าไม้ตาย ก็เพียงหลักพันเท่านั้น!
หยานหลิงเทียนสวมใส่เครื่องสวมใส่ระดับสูงสุด คุณสมบัติความทรหดต้องมากกว่าสี่ร้อยแน่นอน!
พลังชีวิตสองหมื่น สิบวินาที? แล้วยังไม่จำกัดวิธีการอีก?
ตราบใดที่หยานหลิงเทียนป้องกันจุดสำคัญอย่างคอไว้ หรือใช้วิชาเคลื่อนย้าย วิชาไร้เทียมทาน ไม่รุกแต่รับอย่างเดียว
ไม่ต้องพูดถึงสิบวินาที ต่อให้หนึ่งนาที หลีเหยาก็ไม่อาจจัดการเขาได้!
จางหยูเฉิงและฉินเสวี่ยโหวก็ตกใจไม่น้อย
"นี้...นี้จะไหวเหรอ? หยานหลิงเทียนผู้นั้นเป็นอัจฉริยะชั้นฟ้าที่ไม่ด้อยกว่าหยานเกาเจี๋ย สังหารเขาในสิบวินาที?"
ฉินเสวี่ยโหวเอ่ยถามด้วยความทึ่ง ไม่อาจเชื่อสายตา
จางหยูเฉิงยังคงพูดประโยคเดิม: "ไม่รู้"
สังหารในสิบวินาที เขาถามตัวเองว่าทำไม่ได้
จางหยูเฉิงก็ไม่เชื่อว่ามีใคร ในขั้นสองร้อย สังหารหยานหลิงเทียนได้ในสิบวินาที
"เรื่องมันจบลงแล้ว มีคำสั่งนั้นอยู่ในมือ ตระกูลหยานและตระกูลหยางก็ต้องได้รับบทลงโทษตามสมควร"
ฉินเสวี่ยโหวเต็มไปด้วยความฉงน ยิ่งไปกว่านั้นคือความกังวล
"เหตุใดหลีเหยาถึงได้วางเดิมพันที่ไม่เป็นผลดีต่อตัวเองเช่นนี้?"
ความคิดของฉินเสวี่ยโหว ก็เป็นความคิดของอาชีพผู้ต่อสู้ทุกคนในที่นั้น
สังหารอัจฉริยะอาชีพระดับดับเบิลเอสในสิบวินาที ใคร ๆ ก็คิดว่าเป็นเรื่องเพ้อฝัน!
พวกเขามองไม่เห็นช่องทางชนะของหลีเหยาแม้แต่น้อย
"หลีเหยานี่หยิ่งเกินไปแล้ว!"
"ถ้าเซ็นหนังสือสัญญาตายนี้ แม้มีท่านอาจารย์ใหญ่หนุนหลังก็ไร้ประโยชน์!"
"ชนะขาดลอยแล้ว ยังจะมาเล่นเดิมพันแบบนี้อีก นิสัยแบบนี้ ไม่รู้ว่าท่านอาจารย์ใหญ่ของสำนักยุทธ์จิงอวี้ มองเขาโดนจุดไหน!"