......
สาวพนักงานรับฟังคำของฉินเสวี่ยโหว อยากหัวเราะก็ไม่กล้า ปลายปากแทบจะกดไม่อยู่ ราวกับปืนที่เหนี่ยวไกแทบจะหลุด
รีบส่งบัตรเข้างานให้ฉินเสวี่ยโหวอย่างรวดเร็ว
"ท่านเจ้าคะ นี่คือบัตรเข้างานของท่าน ที่นั่งหมายเลข 18 เชิญท่านเข้าได้เลยเจ้าค่ะ"
"18?"
ฉินเสวี่ยโหวรับบัตรมา แล้วเดินเข้าไปด้านใน
ตนเป็นหมายเลข 18 แสดงว่ามีคนมาถึงมากขนาดนั้นแล้วหรือ...
ไม่รู้ว่าทรัพยากรที่พกมาเพียงพอหรือไม่
สถานการณ์ปัจจุบันของงานประมูลหมาป่าเงิน เขารู้อยู่บ้าง
คนที่มาถึงสถานที่จัดงานได้ขนาดนี้ ส่วนใหญ่แล้วล้วนเป็นตระกูลใหญ่ที่ตระกูลซางเชิญมา
วันนั้นที่หน้าดันเจี้ยนปฐมกาล เขาได้เห็นฝีมือของหลีเหยาด้วยตาตนเอง ต่อเครื่องสวมใส่และสิ่งของที่หลีเหยานำออกมา
ฉินเสวี่ยโหวเรียกได้ว่ารอคอยมาตลอดจนถึงตอนนี้
จะมาแข่งขันกับพวกนี้ คิดแล้วก็ปวดหัวจริงๆ
ฉินเสวี่ยโหวคิดพลางเดินเข้าไปในงาน หายไปจากสายตาผู้คน
"นั่นใครวะ?"
"กล้าดียังไงมาชูป้ายนั้น ไม่กลัวตระกูลหยานจะคิดบัญชีหรือไง?"
"เดาว่าเป็นพวกของหลีเหยาคนนั้นแหละ มาจากบ้านนอกไม่มีใครรู้จัก ตระกูลหยานก็ไม่รู้จักก็ปกติ"
"ไม่ใช่สิ พวกนายไม่เห็นหรือไงว่าเขาคาดกระบี่ยาวไว้ที่เอว? สถานแลกเปลี่ยนดาวเน็ตห้ามนำอาวุธเข้ามา ทำไมเขาถึงพกเข้ามาได้ล่ะ?"
"กองทัพ มีแต่ผู้ใหญ่ในกองทัพเท่านั้นที่พกอาวุธเข้ามาได้ งานประมูลหมาป่าเงินนี่มีความเกี่ยวข้องกับกองทัพด้วยหรือ?"
ระหว่างที่ผู้คนกำลังวิพากษ์วิจารณ์กัน จางหยูเฉิงก็ปรากฏตัวในสายตาของพวกเขา
สถานะของฉินเสวี่ยโหวและจางหยูเฉิงในหมู่ยอดอัจฉริยะชั้นฟ้าแห่งอาณาจักรมังกร เปรียบได้ดังมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศกับสิบอันดับแรก
สิบอันดับแรกอาจไม่มีใครรู้จัก แต่จางหยูเฉิงในฐานะหนึ่งในสี่อัจฉริยะชั้นฟ้าที่อาณาจักรมังกรยอมรับ ชื่อ 'ยอดกระบี่น้อย' ของเขานั้นเลื่องลือไปทั่วบ้านทั่วเมืองมานานแล้ว